شناسایی و اولویت بندی پیشران های فناورانه نوظهور اطلاعاتی – ارتباطی موثر در امنیت دفاعی ایران ۱۴۱۴

زمینه و هدف: تحولات شتاب گیر فناوری های نوظهور اطلاعاتی–ارتباطی، ساختارها و عملکردهای امنیت دفاعی کشورها را با دگرگونی های عمیق مواجه کرده اند، از این رو شناخت دقیق پیشران های کلیدی و اثرگذار بر امنیت دفاعی جمهوری اسلامی ایران در افق ۱۴۱۴، ضرورتی راهبردی برای سیاست گذاری و تصمیم سازی آینده نگرانه محسوب می شود. روش ها: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی، از نظر گردآوری داده ها پیمایشی طولی و از نظر روش آمیخته است که با تمرکز بر روش های کیفی آینده پژوهی و روش های کمی تحلیل داده ها با استفاده از روش های فراترکیب مطالعات و اسناد مرتبط، دلفی و تحلیل تاثیر متقابل با استفاده از ماتریس ویلسون انجام شد. جامعه خبرگی و صاحب نظران شرکت کننده در این پژوهش ۲۷ نفر از خبرگان دانشگاهی، مدیران و کارشناسان ارشد حوزه دفاعی و امنیتی هستند. یافته ها: با توجه به فراترکیب مطالعات انجام شده، ۲۲ پیشران شناسایی شد که با تلفیق موضوعی و مفهومی در نهایت یازده پیشران نهایی استخراج شد. دسته بندی نهایی پیشران ها در چهار گروه ساختاری کلیدی، تعاملی، وابسته و نوظهور نشان داد که بخش قابل توجهی از پیشران ها ماهیت غیرخطی و متداخل داشته و لازم است در طراحی سناریوهای آینده مورد توجه قرار گیرند. نتیجه گیری ها: نتایج نشان داد که فناوری های اطلاعاتی-ارتباطی نوظهور، به ویژه در پیوند با هوش مصنوعی، کلان داده، واقعیت مجازی، امنیت سایبری و زیرساخت های مخابراتی نسل پنجم و ششم، نقشی بنیادین در بازتعریف امنیت دفاعی کشور در آینده خواهند داشت

کلیدواژه ها:

پیشران ، فناوری های نوظهور اطلاعاتی-ارتباطی ، امنیت دفاعی ، ماتریس ویلسون ، فراترکیب