ارزیابی مدل MPSIAC و اثر تغییر کاربری بر میزان بار رسوب/فرسایش در زیرحوضه گوهرباران، استان چهارمحال وبختیاری
محل انتشار: فصلنامه علوم آب و خاک، دوره: 30، شماره: 2
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 67
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JWSS-30-2_010
تاریخ نمایه سازی: 13 مرداد 1405
چکیده مقاله:
فرسایش آبی مسئله مهمی در ایران است و به دلیل نبود داده های معتبر و کافی برای شناسایی مناطق مستعد فرسایش استفاده از مدل ها اجتناب ناپذیر است. این پژوهش برای ارزیابی مدل MPSIAC در زیرحوضه گوهرباران واقع در استان چهارمحال و بختیاری طراحی شده است. برای تحقق این هدف رسوبات مخزن سد گهرباران پس از تخلیه آب نقشه برداری و اندازه گیری شد. با استفاده از تصاویر ماهواره Landsat-۸ اثر تغییر کاربری سرزمین بر فرسایش بررسی شد. طی فعالیت میدانی ۳۷ نمونه خاک سطحی (۲۰-۰ سانتی متری) برداشته شد و بعد از تیمارهای اولیه برای تجزیه فیزیکی و شیمیایی استفاده شدند. برای تعیین نه عامل مدل MPSIAC از داده های کتابخانه ای، میدانی و آزمایشگاهی استفاده شد. مقایسه زمانی نقشه های کاربری نشان داد طی ۲۰ سال (۱۳۹۳-۱۳۷۳) کیفیت مراتع بهبود یافته و وسعت باغات دو برابر شده است. آزمون حساسیت آشکار کرد که مدل MPSIAC بیشترین و کمترین حساسیت را به ترتیب به عامل فرسایش رودخانه ای و خاک داشت. اندازه گیری رسوب مشخص کرد که رسوب دهی ویژه در دوره ۲۶ساله (۱۳۹۳-۱۳۶۷) t.ha-۱.y-۱ ۱۱/۶ بود؛ درحالی که رسوب دهی ویژه پیش بینی شده مدل ha-۱.y-۱ ۵/۹۷ بود. برخلاف دستاورد دیگر پژوهشگران کم برآوردی رسوب توسط مدل لزوم کالیبراسیون مدل MPSIAC را قبل از کاربرد آن در محیط های مشابه را آشکار میکند
کلیدواژه ها:
Sediment load ، MPSIAC model ، Land use change ، Goharbaran subbasin ، Chaharmahal va Bakhtiari Province ، بار رسوب ، مدل MPSIAC ، تغییر کاربری سرزمین ، زیرحوضه گهرباران ، استان چهارمحال و بختیاری
نویسندگان
مهدی نادری خوراسگانی
Department of Soil Science and Engineering, Faculty of Agriculture, Shahrekord University, Shahrekord, Iran.
زهرا قنواتی بهبهانی
Department of Soil Science and Engineering, Faculty of Agriculture, Shahrekord University, Shahrekord, Iran.
روح الله فتاحی
Department of Water Science and Engineering, Faculty of Agriculture, Shahrekord University, Shahrekord, Iran.
حسین صمدی بروجنی
Department of Water Science and Engineering, Faculty of Agriculture, Shahrekord University, Shahrekord, Iran.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
