اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر انگیزش تحصیلی و اهداف پیشرفت دانش آموزان دختر متوسطه دوم

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر اهداف پیشرفت(تسلطی، عملکردی گرایشی و اجتنابی) و انگیزش تحصیلی دانش آموزان دختردوره دوم متوسطه شهرکرد انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون ودوره پیگیری دو ماهه با گروه گواه بود. جامعه ی آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهرکرد در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ بودند. با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای و غربالگری(۴۰) نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۲۰ نفر)، گواه (۲۰ نفر) جایگزین شدند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه های انگیزش تحصیلی هارتر (۱۹۸۱) و اهداف پیشرفت الیوت و مک گریگور (۲۰۰۱) استفاده شد. گروه آزمایش ۸ جلسه ۶۰ دقیقه ای، هفته ای یک جلسه پروتکل شناخت درمانی مبتنی بر ذهن-آگاهی(سگال و تیزل و ویلیامز،۲۰۱۲) را دریافت کردند. از آزمون تحلیل کواریانس با اندازه گیری مکرر طرح آمیخته برای تحلیل داده ها استفاده شد.. نتایج پژوهش نشان داد، با کنترل اثر پیش آزمون بین دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معناداری در سطح (۰۰۱/۰P<) بدست آمد و این اثر تا مرحله پیگیری پایدار بود.. بنابراین می توان از پروتکل شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی برای افزایش اهداف پیشرفت و انگیزش تحصیلی دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهرکرد بهره برد.

کلیدواژه ها:

شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی ، اهداف پیشرفت ، انگیزش تحصیلی