بررسی سبک های تاریخ نگاری از قرآن در پشتوانه سازی برای تفسیر تمدنی (تا پایان سال پنجم بعثت)

تفسیر تمدنی در  قیاس با مکاتب  تفسیری  گسترده و  با سابقه قرآن،  پیشینه  کمتری دارد و  لازم است ادبیات آن غنای بیشتری یابد. یکی از  ظرفیت های  موجود  برای  پشتوانه سازی تفسیر  تمدنی در قرآن، نقل های  تاریخی  فراوان در بسیاری از  آیات این کتاب است که  ظرفیتی ویژه را برای این متن مقدس فراهم می آورد. ازآن جا که  تاریخ، گهواره پیدایش همه تمدن هاست، پرداختن به این ظرفیت پنهان تمدنی در قرآن می تواند پشتوانه ای مهمی برای تفسیر تمدنی ایجاد کند و این مهم  تنها با  ظرفیت سنجی تمدنی هر یک از سبک های  تاریخ نگاری رایج برخاسته از ظرفیت  تاریخی در قرآن (تاریخ نگاری فرهنگ، تاریخ نگاری فرهنگی و فلسفه تاریخ) ممکن است. بر این  اساس، مسئله این  پژوهش، چیستی ظرفیت شناسی تمدنی مکاتب تاریخ نگاری  در قرآن است. پژوهش با استفاده از شیوه ترکیبی رایج در هر یک از این سبک ها صورت گرفته است. در نهایت اثبات شد در میان سه سبک تاریخ نگاری قرآنی، سبک تاریخ فرهنگی در مقایسه با  دو سبک  دیگر  ظرفیت تمدنی بسیار بیشتری برای  پشتوانه شدن برای تفسیر تمدنی دارد.

کلیدواژه ها:

قرآن ، تفسیر تمدنی ، تاریخ فرهنگی ، دعوت نبوی ، تاریخ فرهنگ