مروری بر تاثیر مواد ضایعاتی به عنوان فیلر بر عملکرد مخلوط های آسفالتی داغ

این پژوهش به مرور تحلیلی کاربرد مواد ضایعاتی به عنوان فیلر معدنی در مخلوط های آسفالتی داغ می پردازد؛ رویکردی که به طور هم زمان می تواند به مدیریت پسماندهای صنعتی، کشاورزی و شهری و نیز بهبود عملکرد و دوام روسازی کمک کند. خلا اصلی در پژوهش های موجود، پراکندگی نتایج و نبود یک چارچوب منسجم برای پیوند دادن تغییرات ریزساختاری ماستیک با رفتار عملکردی مخلوط آسفالتی است. در این مقاله، ابتدا نقش فیلر در تشکیل ماستیک، چسبندگی و کنترل پارامترهای حجمی تبیین می شود. سپس مواد ضایعاتی بر اساس منشا در سه گروه زیست توده ای، شهری و صنعتی- ساختمانی دسته بندی شده و اثر آن ها بر حساسیت رطوبتی، تغییرشکل دائمی، ترک خوردگی و خستگی بر پایه داده های آزمایشگاهی مطالعات منتخب مقایسه می گردد. یافته ها نشان می دهد کارایی این مواد به شدت تابع ماهیت شیمیایی، بافت سطحی، توزیع اندازه ذرات، درصد جایگزینی و کیفیت فرآوری است. در بیشتر موارد، یک بازه بهینه برای جایگزینی مشاهده می شود؛ به گونه ای که مصرف بیش از حد فیلر می تواند با افزایش نیاز به قیر، برهم زدن تعادل حجمی و سخت شدن بیش از اندازه ماستیک قیری، بخشی از مزیت های اولیه را خنثی کند. افزون بر این، مرور حاضر یک دوگانگی مهم را برجسته می سازد: بهبود یک شاخص عملکردی لزوما به معنای بهبود هم زمان سایر شاخص ها نیست. در برخی مواد، افزایش سختی و پایداری با افزایش خطر شکنندگی یا کاهش مقاومت در برابر رطوبت همراه است. ازاین رو، تصمیم گیری مهندسی باید بر پایه مجموعه ای از شاخص های عملکردی و متناسب با شرایط اقلیمی و ترافیکی انجام گیرد.

کلیدواژه ها:

مخلوط آسفالتی داغ ، فیلر ضایعاتی ، ماستیک قیری ، حساسیت رطوبتی ، شیارشدگی