بازاندیشی در اصل برائت با رویکرد انسان نومن و تاثیر آن بر کاربست اصول تفسیری در حقوق کیفری
محل انتشار: پژوهشنامه حقوق کیفری، دوره: 17، شماره: 1
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 34
فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JOLG-17-1_001
تاریخ نمایه سازی: 13 مرداد 1405
چکیده مقاله:
نگاه به اصل برائت حسب اینکه از منظر انسان فنومن یا نومن باشد، آثار متفاوتی خواهد داشت. آنچه در حقوق ایران مصطلح شده بیشتر اصل برائت اصولی، به عنوان یک اصل عملی است که مجرای آن، شک در تکلیف است و در موارد تردید، باعث رهایی انسان مکلف (فنومن) از گرداب تحیر است. اما چنانچه از دیدگاه انسان نومن به اصل برائت نگریسته شود، مبنا نه بر تکلیف که بر آزادی و برائت انسان است. برائت نومنی به تفسیرگر قانون اجازه نمی دهد حکم جزایی را توسعه دهد و مفسر در تفسیر مقررات جزایی، به مورد متیقن اکتفا می کند و نمی تواند با معیارهای ذهنی، اقدام به بسط استثنا نماید. در پژوهش حاضر، با منهج تحقیقی کیفی (رویکرد توصیفی – تحلیلی)، این فرضیه که نگاه به اصل برائت با دیدگاه انسان نومن آثار تفسیری متفاوت از اصل عملی برائت را در بردارد، تقویت گردیده است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمد امینی
دانش آموخته دکتری حقوق خصوصی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
حسن پوربافرانی
دانشیار گروه حقوق دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
محمد مهدی الشریف
دانشیار گروه حقوق، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
مهدی شهابی
دانشیار گروه حقوق، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
