ابتکار جاده توسعه و گذار از ژئوپلیتیک بحران به ژئوپلیتیک وابستگی متقابل: چشم انداز کنشگری منطقه ای عراق

ابتکار جاده توسعه عراق یک کریدور تجاری و ترانزیتی کلیدی به شمار می آید که هدف آن بازتعریف جایگاه ژئوپلیتیک عراق در خاورمیانه است. هدف این نوشتار تحلیل نقش این ابتکار در گذار عراق از ژئوپلیتیک بحران به ژئوپلیتیک وابستگی متقابل و تقویت چشم انداز کنشگری منطقه ای این کشور است. این پژوهش به طرح این پرسش می پردازد که ابتکار جاده توسعه عراق چگونه می تواند دینامیک های ژئوپلیتیک عراق را بازتعریف کرده و کنشگری منطقه ای عراق را تقویت کند. برای این منظور از روش استنتاج علی و چارچوب نظری گذار از ژئوپلیتیک بحران به ژئوپلیتیک وابستگی متقابل بهره گرفته شده است. یافته ها نشان می دهد که جاده توسعه، با ایجاد منافع اقتصادی مشترک، پتانسیل تبدیل عراق به کانون ترانزیتی منطقه ای و محور همکاری را دارد. همچنین، این ابتکار به عنوان نمودی از وابستگی متقابل، این توانایی را دارد که با ایجاد سرمایه گذاری های خارجی مشترک، به مرکز انتقال تجارت کالا از جنوب و جنوب شرق آسیا به اروپا معرفی شود و با انباشت سرمایه و قرار گرفتن در مسیر توسعه، بر بحران های داخلی و بین المللی فائق آید. با وجود این، موفقیت این گذار و تقویت کنشگری منطقه ای عراق به اصلاحات داخلی همچون مبارزه با فساد سیستماتیک و بی ثباتی سیاسی، جلب مشارکت گسترده بازیگران منطقه ای و مدیریت رقابت های بین المللی وابسته است.

کلیدواژه ها:

ابتکار جاده توسعه ، عراق ، ژئوپلیتیک بحران ، ژئوپلیتیک وابستگی متقابل ، کنشگری منطقه ای