تحلیل تعهدات دولت ها در حمایت از حق بر سلامت و تلاقی آن با سایر حقوق بشر در مواجهه با بیماری کرونا

در واکنش به پاندمی کووید -۱۹، دولت ها در سراسر جهان سیاست های بهداشت عمومی را اجرا کرده اند که آزادی های فردی را به منظور کنترل انتقال بیماری محدود می کند. اگرچه اعمال بسیاری از محدودیت ها برای کنترل پاندمی ضروری هستند، اما به نظر می رسد، بسیاری از این سیاست ها حالت موسع داشته و به حقوق مربوط به جمعیت مستعد نقض حقوق بشر بی توجه بوده اند. علاوه بر این، کووید ۱۹، نابرابری های موجود براساس دسترسی به مراقبت های بهداشتی، فقر، بی عدالتی نژادی، بحران های پناهندگان و فقدان آموزش را تشدید کرده است. در نتیجه ایجاد چنین وضعیتی، استفاده از رویکرد حقوق بشری در واکنش به بیماری کرونا ضرورتی انکارناپذیر است. بنابراین، پرسش اصلی که این پژوهش در پی پاسخ به آن است، بررسی حدود و ثغور اختیارات دولت ها در محدود نمودن حقوق بشر در شرایط وقوع بیماری واگیر و مسری کرونا می باشد. نتایج این پژوهش نشان می دهد، مداخلات سیاست بهداشت عمومی که در سال ۲۰۲۰ اجرا شدند، اثرات منفی بر حقوق بشر جمعیت های به حاشیه رانده داشته و این امر ضر ورت بازنگری در سیاست گذاری و طراحی سیاست های بهداشت عمومی با در نظر گرفتن همه اشخاص مورد حمایت حقوق بشر را نمایان می سازد.

کلیدواژه ها:

تعهدات ، دولت ، حق بر سلامت ، کرونا ، حقوق بشر