<span dir="RTL" lang="FA">ضرورت تبویب آیات امنیت؛ به سوی ارائه الگو

بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران و با ورود فقه به ساختارهای زندگی اجتماعی ازجمله حوزه امنیت، فقه با پرسش های فراوانی از مسائل مستحدثه روبرو شد که فقها به صورت موردی پاسخ دادند. گذار از مرحله پاسخ موردی و تدوین فقه استدلالی متناسب با عرصه های مختلف زندگی مکلفین، لازمه تکمیل تدریجی فقه است. تدوین و تبویت آیات مرتبط با امنیت، نظیر کتاب های «آیات الاحکام» و دایره المعارف های حدیثی در همین راستا است. این پژوهش با کاربست روش اسنادی و با هدف فراهم ساختن منابع اجتهادی برای تدوین فقه امنیت، درصدد پاسخ به این پرسش است که «آیات امنیت» را براساس چه الگویی و با چه مختصاتی می توان تدوین و تبویب کرد؟ طبق یافته های پژوهش، الگوی ارائه شده با جستجوی واژه ای در دو مرحله واژگان اصلی و فرعی شروع می شود. منظور از واژه های اصلی تجمیع تمام آیات شامل ریشه «امن» است و منظور از واژگان فرعی سه محور کلمات مترادف، متقابل و مرتبط با ریشه «امن» می باشد. پس از جستجوی واژه ای، نوبت به جستجوی مفهومی می رسد. جستجوی مفهومی به منظور فحص تام از معنای امنیت در آیات قرآن انجام می شود؛ چراکه گاه ممکن است آیه ای از جهت ریشه کلمات، مرتبط با امنیت نباشد، اما مفهومی مرتبط با امنیت داشته باشد که در این ساحت، جستجو براساس آیاتی که تاویل و یا تفسیری به امنیت شده است، صورت می پذیرد. بعد از تجمیع آیات مرتبط با امنیت، تبویب آیات با الگوگیری از کتب رایج حدیثی نظیر «وسائل الشیعه» و یا کتب معتبر فقهی نظیر «شرائع الاسلام» انجام می شود.

کلیدواژه ها:

آیات الامان ، آیات الاحکام ، فقه امنیت ، تبویب