ارزیابی آسیب بینایی عملکردی در کودکان ایران: خلاصه سیاستی

در ایران ابزار استاندارد و مبتنی بر عملکرد برای ارزیابی بینایی عملکردی کودکان دارای آسیب بینایی به طور گسترده وجود ندارد یا در عمل به کار گرفته نمی شود. ابزارهای رایج اغلب خودگزارشی هستند یا برای جمعیت های سنی/زبانی خاص طراحی شده اند و توانایی ارزیابی دقیق نیازهای آموزشی و توان بخشی را محدود می کنند. نبود زبان مشترک و واحد ارزیابی بین تیم های کاردرمانی، بینایی سنجی، مدارس ویژه و والدین منجر به تفاوت های شدید در ارزیابی، تخصیص منابع و طراحی مداخلات می شود و سازوکارهای تصمیم گیری مبتنی بر داده را تضعیف می کند. فرصت بهبود با ابزار مبتنی بر عملکرد سنجش بینایی عملکردی که با نسخه چهارم چارچوب مرجع کاردرمانی همسو است، قابلیت مشاهده عملکرد کودک در وظایف روزمره را فراهم می کند، امکان مقایسه بین مراکز را می دهد و به طراحی مداخلات هدفمند و عدالت آموزشی کمک می کند. ابزار دارای ۳۲ گویه در پنج حوزه (فعالیت های روزمره زندگی، فعالیت های ابزاری، آموزش، بازی/تفریح، مشارکت اجتماعی) است و دو نسخه برای دو دامنه سنی ۳–۷ و ۷–۱۰ ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

Functional Vision ، Visual Impairment ، Occupational Therapy ، assessment ، Policy Brief ، بینایی عملکردی ، آسیب بینایی ، کاردرمانی ، ارزیابی ، خلاصه سیاستی.