طراحی مدل های نوین ارتباطات انسان محور برای دانشگاه های همسو با صنعت نسل ۵

گذار به صنعت نسل پنجم با تاکید بر انسان محوری، همکاری انسان و ماشین، پایداری و تاب آوری ضرورت بازنگری در الگوهای ارتباطی سازمانی را به ویژه در محیط های دانشگاهی برجسته می سازد. هدف این پژوهش تبیین ابعاد و مولفه های ارتباطات انسان محور و ارائه چارچوبی مفهومی برای ارتقای نظام های ارتباطی دانشگاه هایی است که در مسیر همسویی با الزامات صنعت نسل پنجم قرار دارند. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی-تحلیلی و بر مبنای مطالعه کتابخانه ای و تحلیل انتقادی ادبیات علمی، ابتدا مبانی نظری و دیدگاه های کلیدی پیرامون ارتباطات سازمانی، فناوری های دیجیتال و دانشگاه های نسل پنجم را مرور می کند سپس با تحلیل تطبیقی یافته های پژوهش های پیشین و تجارب بین المللی ابعاد اصلی ارتباطات انسان محور و نقش آنها در بهبود تعاملات افقی، عمودی و میان سازمانی استخراج می شود. بر این اساس چارچوبی مفهومی پیشنهاد می گردد که بر ترکیب هوشمندانه فناوری های دیجیتال با مهارت های ارتباطی، انسانی، تقویت فرهنگ مشارکتی و ایجاد بسترهای تعاملی میان دانشگاه، صنعت و جامعه تاکید دارد. یافته های این مطالعه می تواند به عنوان راهنمایی عملی برای مدیران و سیاست گذاران آموزش عالی در جهت توسعه الگوهای ارتباطی سازگار با نیازهای آینده مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

صنعت نسل ۵ ، دانشگاه نسل ۵ ، ارتباطات سازمانی ، تحول دیجیتال ، انسان محوری