تحلیل وضعیت تحول دیجیتال در آموزش سلامت و خدمات اجتماعی دولتی ایران و ارائه راهکارهای عملی

تحول دیجیتال در بخش عمومی به عنوان یکی از پیشران های حکمرانی نوین نقشی کلیدی در ارتقای کارایی دولت و کیفیت خدمات عمومی دارد. با وجود اقدامات گسترده در ایران شکاف معناداری میان اهداف سیاستی و نتایج عملیاتی به ویژه در حوزه های آموزش، سلامت و خدمات اجتماعی مشاهده می شود. این پژوهش با رویکرد کیفی تحلیلی و با اتکا بر تحلیل اسناد راهبردی، داده های آماری داخلی و بین المللی، و مطالعه تطبیقی با کشورهای پیشرو به ارزیابی وضعیت موجود، شناسایی چالش های ساختاری و استخراج فرصت های بهبود پرداخته است. یافته ها نشان می دهد اگرچه پیشرفت هایی در توسعه خدمات دیجیتال حاصل شده، موانعی نظیر ضعف یکپارچگی سامانه ها، شکاف دیجیتال، محدودیت شایستگی های دیجیتال نیروی انسانی، دغدغه های امنیت و حریم خصوصی داده ها و سطح متوسط اعتماد عمومی همچنان پابرجاست. نتایج تطبیقی حاکی از فاصله قابل توجه با الگوهای موفق جهانی و منطقه ای است. بر این اساس، گذار از رویکرد پروژه محور به استراتژی محور، تمرکز بر شمول دیجیتال و یکپارچه سازی مبتنی بر معماری ملی به عنوان الزامات کلیدی پیشنهاد می شود. پژوهش حاضر نقشه راهی سه مرحله ای شامل اقدامات زیرساختی و ظرفیت سازی، یکپارچه سازی و توسعه خدمات هوشمند، و حرکت به سوی دولت هوشمند پیش بینی کننده ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

تحول دیجیتال ، بخش عمومی ، دولت الکترونیک ، سلامت دیجیتال ، آموزش الکترونیکی