نانو حاملهای لیپوزومی سه عاملی هم افزایی رادیو حساس سازی مهار نقاط بازرسی ایمنی و ژندرمانی در درمان سرطان پستان مقاوم

سرطان پستان، مقاوم به ویژه زیرگروه های سه گانه منفی (TNC) و HER۲ مقاوم به تراستوزوماب، به دلیل هیپوکسی عمیق، فرار ایمنی و باز برنامه ریزی ژنتیکی پاسخ ضعیفی به درمان های متداول می دهد. نانو حامل های لیپوزومی سه عاملی با قابلیت هم رسانی رادیو حساس کننده مانند MnO۲، مهارکننده نقاط بازرسی ایمنی -anti-PD-L۱ و میکروRNAهای سرکوبگر تومور (۳۴-miR)، رویکردی هم افزا ایجاد کرده اند. پیشرفت های اخیر در مونتاژ میکروفلوییدیک تولید نانوذرات یکنواخت (۸۰-۱۲۰ نانومتر) با کارایی بارگذاری ۸۵ را ممکن ساخته است. پوشش های بیومیمتیک مبتنی بر غشای سلول توموری یا پلاکت با کاهش پدیده تسریع پاکسازی خونی (ABC) و افزایش تومور همینگ، چالش سطحی نانو حامل های PEGیله را مرتفع کرده اند. از نظر مکانیستی، رفع هیپوکسی توسط MnO۲ تثبیت آسیب DNA ناشی از پرتو را تسهیل کرده، مرگ سلولی ایمنی زا (ICD) و فعال سازی مسیر CGAS-STING را القا می نماید. متعاقبا miR-۳۴a با مهار همزمان PDL۱ و ژن های ترمیم (DNA RAD۵۱) همراه با بلوک خارج سلولی anti-PD-LI، تخریب تومور و نفوذ CD۸T را افزایش می دهد. مدل های ارتوتوپیک پاسخ فارابستال ابسکوپال و مهار متاستاز دوردست را تایید کرده اند. با این حال موانع ترجمه بالینی شامل پیچیدگی تولید GMP، پایداری ذخیره سازی miRNA و خطر عوارض خودایمنی ناشی از آگونیست های STING باقی است. طراحی نسل آینده باید بر ساده سازی ساختار پوشش های زویتریونی و بیومارکرهای پیش بینی کننده متمرکز شود.

کلیدواژه ها:

نانو حامل لیپوزومی سه عاملی ، سرطان پستان سه گانه منفی (TNBC) ، مهار نقاط بازرسی ایمنی (anti-PD-L۱) ، میکروRNA-۳۴a ، رادیو حساس سازی با نانوذرات منگنز ، فعال سازی مسیر ، پدیده تسریع پاکسازی خونی (ABC) ، پوشش بیومیمتیک غشای سلولی ، مونتاژ میکروفلوییدیک ، مرگ سلولی ایمنی زا (ICD)