مروری نظام مند بر کاربرد سامانه های فتوولتاییک و اینترنت اشیا در خشک کن های خورشیدی هوشمند پیامدهای انرژی زیست محیطی و اقتصادی در صنعت زعفران و پسته ایران

فزایش مصرف انرژی در فرآیندهای پس از برداشت و ضرورت کاهش انتشار گازهای گلخانه ای توجه به فناوری های نوین در خشک کنی محصولات کشاورزی را بیش از پیش برجسته ساخته است. در ایران، زعفران حاصل از گیاه Crocus sativus و پسته از درخت Pistacia vera به عنوان محصولات راهبردی صادراتی نیازمند فرآیند خشک کنی دقیق، یکنواخت و کم مصرف هستند. هدف این مقاله ارائه یک مرور نظام مند از مطالعات مرتبط با کاربرد سامانه های فتوولتاییک و اینترنت اشیا در خشک کن های خورشیدی هوشمند و تحلیل پیامدهای انرژی زیست محیطی و اقتصادی آنها است. این پژوهش با بهره گیری از چارچوب PRISMA و جست وجوی ساختار یافته در پایگاه های داده معتبر بین المللی در بازه زمانی ۲۰۰۵ تا ۲۰۲۵ انجام شد. مطالعات منتخب بر اساس شاخص های عملکرد انرژی (بازده)، حرارتی، تحلیل اگزرژی، انرژی ویژه مصرفی، شاخص های زیست محیطی انتشار CO۲ و ارزیابی چرخه عمر و شاخص های اقتصادی (هزینه سرمایه گذاری، دوره بازگشت سرمایه و شاخص های مالی) مورد تحلیل مقایسه ای قرار گرفتند. نتایج نشان می دهد که ادغام سامانه های فتوولتاییک با معماری های مبتنی بر اینترنت اشیا می تواند ضمن کاهش وابستگی به سوخت های فسیلی یکنواختی فرآیند خشک کنی و کیفیت محصول را بهبود داده و انتشار کربن را به طور معناداری کاهش دهد. با این حال کمبود مطالعات یکپارچه در مقیاس صنعتی، فقدان تحلیل های اقتصادی بومی سازی شده برای شرایط ایران و نبود ارزیابی جامع سه بعدی انرژی-زیست محیطی-اقتصادی از جمله شکاف های اصلی پژوهشی محسوب می شوند. این مقاله با ارائه چارچوبی تحلیلی مسیرهای آینده تحقیق و توسعه خشک کن های خورشیدی هوشمند در صنعت زعفران و پسته ایران را تبیین می کند.

کلیدواژه ها:

اینترنت اشیاء ، خشک کن ، خورشیدی ، فتوولتاییک ، هوشمند