بررسی رابطه آموزش درس پژوهی با تفکر انتقادی معلمان ناحیه ۲ شهر شیراز

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه آموزش درس پژوهی با تفکر انتقادی معلمان ناحیه ۲ شهر شیراز انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را تمامی معلمان مدارس ناحیه ۲ شهر شیراز به تعداد ۲۵۰۰ نفر تشکیل دادند که از میان آنان، بر اساس روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای نسبتی، ۷۵۰ نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه تفکر انتقادی ریکتس (۲۰۰۳) و پرسشنامه درس پژوهی معلمان گودالی (۱۳۹۵) استفاده شد. روایی ابزارها با استفاده از نظر متخصصان و تحلیل گویه و پایایی آن ها از طریق ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. داده های پژوهش با بهره گیری از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی شامل آزمون t تک نمونه ای، ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون و آزمون t مستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که میانگین نمرات تفکر انتقادی و مهارت های درس پژوهی معلمان بالاتر از سطح متوسط است. همچنین، بین آموزش درس پژوهی و تفکر انتقادی معلمان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و آموزش درس پژوهی توانست به طور معناداری تفکر انتقادی معلمان را پیش بینی کند. علاوه بر این، بین معلمان زن و مرد از نظر میانگین نمرات تفکر انتقادی و مهارت های درس پژوهی تفاوت معناداری مشاهده نشد.