برآورد حداکثر دبی سیل در حوضه های آبریز فاقد آمار دبی ثبت شده

برآورد مقادیر قابل اطمینان حداکثر دبی رواناب در مناطق خشک و نیمه خشک که معمولا فاقد داده های اندازه گیری شده است، اهمیت بسیار بالایی در مدیریت پدیده طبیعی سیل و از جمله طراحی سازه های آبی مرتبط دارد. در این تحقیق با استفاده از روش ارائه شده توسط سازمان حفاظت منابع طبیعی آمریکا (NRCS) و برازش توابع توزیع آماری حداکثر دبی رواناب با دوره بازگشت های مختلف در زیرحوضه آبریز بالادست دانشگاه فسا واقع در شهرستان فسا محاسبه گردید. با توجه به مقدار شدت نفوذ نهایی آب در خاک و وضعیت کاربری غالب اراضی حوضه (مراتع طبیعی فقیر با پوشش کمتر از ۵۰ درصد و فاقد عملیات اصلاحی) مقدار شماره منحنی اصلاح شده برای شرایط خاک مرطوب برابر با ۹۴ به دست آمد. در نهایت مقدار نگهداشت سطحی آب در حوضه برابر با ۶۳۸ اینچ محاسبه شد. با توجه به اطلاعات مربوط به حوضه زمان تاخیر، زمان تمرکز و زمان رسیدن دبی به اوج برای حوضه به ترتیب برابر با ۱/۵۷، ۲/۶۳ و ۳/۲ ساعت به دست آمد. با توجه به نتایج برازش توابع توزیع آماری در نرم افزار Easyfit تابع توزیع آماری لوگ-لجستیک ۳ پارامتری بهترین تابع جهت برازش بر داده های سری زمانی داده های حداکثر دبی رواناب تشخیص داده شد که با استفاده از تابع تجمعی توزیع برازش داده شده مقدار حداکثر دبی رواناب با دوره بازگشت های ۵۰، ۱۰۰، ۲۰۰، ۵۰۰ و ۱۰۰۰ سال برابر با ۴۳۲، ۵۵۹، ۷۲۲، ۱۰۰۸ و ۱۲۹۶ مترمکعب بر ثانیه به دست آمد.

کلیدواژه ها:

روش NRCS ، حداکثر دبی لحظه ای ، دوره بازگشت ، حوضه آبریز