نقش زیست فناوری در کشاورزی و حفاظت از محیط زیست

ویژگی موجود زنده حاصل پتانسیل ژنتیکی آن است که ژنوم نامیده می شود. با تغییر در توالی و تعداد چهار مولکول بازی تشکیل دهنده ژنوم موجودهای گوناگونی به وجود می آیند. در شرایط مختلف یاخته ای ساختار سه بعدی ژنوم تغییر کرده و بیان ژن ها نیز زیر تاثیر قرار می گیرد. بر این اساس می توان ژنوم را یک بوم نظام در نظر گرفت. آمایش بوم نظام ژنوم مانند هر بوم نظام دیگری به منظور شناخت دقیق تر در بهره وری مناسب تر از آن ضروری است. از سوی دیگر رشد سریع جمعیت و نیاز بیشتر به غذا بهنژادی گیاه و دام که نوعی دستورزی ژنوم با سابقه طولانی است را ضروری کرده است. با بهنژادی یک صفت یا ژن خاص در زمان دستورزی امکان تغییر صفت ها و ژن های دیگر نیز وجود دارد که پس از آن روند طولانی و هزینه بر نیاز است تا ناخالصی های ایجاد شده کاهش یابند. در این مسیر بوم نظام ژنوم و بیان ژن های مختلف زیر تاثیر قرار می گیرد که عوارض متفاوتی را ایجاد می کند. تلاش به منظور افزایش محصول ها بدون توجه به گیاهان بومی و بهنژادی شده مقاوم، منجر به تخریب بوم نظام محیط می شود. افزون بر این یکی از مسئله های اصلی در برخی جامعه ها مربوط به مشکل های بهداشتی همچون کمبود برخی ویتامین ها است که می تواند از طریق استفاده از فناوری های نوین زیستی رفع گردد. با پیشرفت روش های زیست فناوری محدودیت های بهنژادی ژنوم کاهش می یابد و امکان ویرایش در بخش خاصی از آن هم مهیا می گردد که تاثیر بر بوم نظام ژنوم را به کمینه و بهره مندی را به بیشینه می رساند.

کلیدواژه ها:

بوم نظام ، دستورزی ، ژنتیکی ، روش های بهنژادی ، ژنوم