تحلیل تطبیقی معیارهای ساختمان های انرژی، پلاس انرژی صفر و سبز و ارائه رویکرد مقتضی با استفاده از منطق فازی

با توجه به محدود بودن ذخایر انرژی های فسیلی و نیز حرکت کشورها به سوی توسعه پایدار در برنامه ریزی های کلان اجتماعی و اقتصادی جایگزینی انرژی های نوین بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفته است. در این راسته بهره گیری از طراحی سبز و گرایش به استفاده از ساختمان های سبز، صفر انرژی و پلاس انرژی به ویژه در کشورهای توسعه یافته در دهه های اخیر به یکی از محورهای مهم مورد توجه پژوهشگران و سیاست گذاران تبدیل شده است. از این رو، تبیین و ارزیابی مولفه ها و معیارهای اساسی در طراحی این گونه ساختمان ها امری ضروری و اجتناب ناپذیر است. این مقاله با هدف ارائه مدلی برای رتبه بندی مولفه ها و معیارهای موثر در ارزیابی ساختمان های سبز، انرژی صفر و انرژی پلاس از روش های دیمتل، تحلیل شبکه و آنتروپی شانون و تکنیک بهترین-بدترین در شرایط عدم قطعیت و با در نظر گرفتن ماهیت فازی قضاوت ها بهره گرفته است. پژوهش حاضر از نظر هدف در زمره تحقیقات کاربردی قرار می گیرد. جامعه آماری آن را ۵۲ نفر از خبرگان اجرایی استان تهران تشکیل می دهند. روایی ابزار پژوهش به تایید خبرگان رسیده و برای سنجش پایایی، از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شده است که مقدار آن برابر با ۰.۹۳۱ به دست آمد. تحلیل روابط میان متغیرها با استفاده از نرم افزارهای تخصصی حوزه تصمیم گیری و تحلیل آماری شامل سوپردسیژن اکسل ورژن ۲۰۱۹ و اس پی اس اس ورژن ۲۶ و نرم افزار لینگو نسخه ۱۰ انجام شده است. نتایج پژوهش نشان داد که مولفه های طراحی، زیست محیطی، مدیریت انرژی، توسعه پایدار، مدیریت و نگهداری منابع نوین و طراحی سبز از منظر هر چهار روش تحلیلی، در مقایسه با سایر مولفه های اساسی پژوهش بالاترین ضریب اهمیت را به خود اختصاص داده اند.

کلیدواژه ها:

ساختمان سبز ، ساختمان انرژی پلاس ، ساختمان انرژی صفر ، منطق فازی ، تصمیم گیری چندمعیاره