زیست فناوری بیوفیلترهای ریز جلبکی در بهبود کیفیت پساب ها

امروزه بحران آب و کمبود منابع آب شیرین از یک سو و کاهش نزولات جوی و گرم شدن هوا ناشی از تغییرات اقلیمی از سوی دیگر توجه به پاکسازی و بهبود کیفی پساب ها را دو چندان کرده است. از آنجا که روش های متداول پاکسازی فیزیکی و شیمیایی به طور کامل پاسخگو نبوده و مشکلات زیست محیطی خاص خود را دارند از این رو روش های بیولوژیکی زیست (پالایی با تکیه بر پتانسیل میکروارگانیسم ها (جلبک، باکتری و قارچ) جایگاه ویژه ای را در این رابطه یافته اند. با توجه به قابلیت های بالقوه ریز جلبک ها در خصوص رشد و مصرف ترکیبات مغذی پساب ها (NP) این پژوهش در نگرشی کلی به بررسی این ویژگی ها و اهمیت آنها در زیست پالایی مدل های مختلف کشت خصوصا کشت های تثبیت شده (immobilized) در ماتریکس های مختلف بعنوان بیوفیلتر، اشکال مختلف و اهمیت آنها در تصفیه و پاکسازی پساب ها پرداخته است. نتایج نشان می دهند با انتخاب سویه جلبکی مناسب و در نظر داشتن ترکیبات پساب به عنوان محیط کشت جلبک ها روش تثبیت آنها از جمله روش های مقرون به صرفه بوده که علاوه بر حل مشکل برداشت و حذف زیست توده جلبکی آلودگی های زیست محیطی را نیز کاهش می دهد به این ترتیب ریز جلبک هایی مانند Chlorella sp. از جمله سویه های مناسبی هستند که سرعت رشد و تکثیر زیادی در محیط پساب داشته و با تثبیت در ماتریکس بید آلژینات علاوه بر کاهش مواد مغذی نقش بسزایی در کاهش میزان BOD, COD در مدت زمان کوتاهی دارند.

کلیدواژه ها:

آلژینات ، بیوفیلتر ، پساب ریز جلبک ، زیست پالایی