کشاورزی هوشمند اقلیمی رویکردی نوین در توسعه بهره وری و تاب آوری پایدار

افزایش جمعیت جهانی و تغییرات اقلیمی همراه با تخریب منابع طبیعی چالش های مهمی را بر بخش کشاورزی تحمیل کرده اند. پیش بینی می شود که تقاضای جهانی برای غذا تا سال ۲۰۵۰ حدود ۷۰ درصد افزایش یابد، در حالی که کشاورزی به عنوان یکی از منابع اصلی انتشار گازهای گلخانه ای باید همزمان به سمت بهبود بهره وری و کاهش اثرات زیست محیطی حرکت کند. در این راستا، کشاورزی هوشمند اقلیمی به عنوان رویکردی نوین و جامع برای توسعه بهره وری و تاب آوری پایدار معرفی شده است. این رویکرد با بهره گیری از فناوری های پیشرفته، داده های اقلیمی و استراتژی های چندجانبه ضمن ارتقاء کارایی تولید، کشاورزی و آسیب پذیری سیستم ها در برابر تغییرات اقلیمی را کاهش می دهد و به تضمین امنیت غذایی کمک می کند. این مقاله، مروری چارچوب مفهومی کشاورزی هوشمند اقلیمی، استراتژی های سازگاری و کاهش انتشار و نحوه اجرای آن را بررسی می کند، همچنین اهمیت نقش سیاست گذاری، فناوری های نوین، مشارکت جوامع محلی و مدیریت ریسک در موفقیت این رویکرد برجسته شده است. نتایج نشان می دهد که توسعه و به کارگیری راهکارهای کشاورزی هوشمند اقلیمی می تواند با افزایش بهره وری و تاب آوری، گام مهمی در مسیر تحقق امنیت غذایی و توسعه پایدار کشاورزی بردارد. در پایان تحلیل ها ضرورت تحقیق بیشتر در زمینه بهبود مدل های پیش بینی اقلیمی و توسعه فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی را برای تقویت بیشتر این رویکرد خاطر نشان می کند.

کلیدواژه ها:

کشاورزی هوشمند ، اقلیمی ، رویکرد نوین ، بهره وری پایدار ، تاب آوری ، اقلیمی ، امنیت غذایی ، توسعه پایدار