اخلاق زیست محیطی رویکردی برای مواجهه با چالشهای کشاورزی پایدار

اخلاق زیست محیطی به عنوان یکی از شاخه های اصلی اخلاق کاربردی نقش محوری در مواجهه با چالش های پیچیده و نظام مند قرن بیست و یکم ایفا می کند. این حوزه به صورت نظام مند به ارزیابی ریشه های اخلاقی، ارزش ها، تعهدات و مسئولیت های حاکم بر شیوه های تولید، توزیع منابع و مسائل زیست محیطی در نظام های غذایی می پردازد. ماهیت چندبعدی این چالش ها ضرورت اتخاذ رویکردی تلفیقی را آشکار می سازد، رویکردی تلفیقی که در آن دیدگاه های بنیادی اخلاقی از جمله وظایف اخلاقی و فضیلت های شخصیتی با دانش تخصصی علوم کشاورزی، اقتصاد محیط زیست، جامعه شناسی روستایی و بوم شناسی ترکیب می شوند. هدف از این تلفیق دستیابی به الگوی عملی و منسجم در پاسخ گویی به پرسش های اساسی در مورد شیوه کشت، تولید، توزیع عادلانه و مصرف پایدار غذا در شرایط متغیر اقلیمی است. در این مقاله مولفه های کلیدی اخلاق کشاورزی شامل عدالت به دسترسی و توزیع غذا، امنیت غذایی، ملاحظات اخلاقی زیست محیطی و حفاظت از تنوع زیستی و مسئولیت پذیری کشاورزان و نهادهای بزرگ در قبال مصرف کنندگان و نسل های آینده عدالت بین نسلی را بررسی می کند. نتایج پژوهش حاضر بر اهمیت انکارناپذیر این حوزه در تضمین سلامت و رفاه، جامعه، تداوم کیفیت اکوسیستم های تولید کننده و تحقق عدالت اجتماعی و زیست محیطی در نظام های غذایی و همچنین بر ضرورت دیدگاه های اخلاقی در فرایند سیاست گذاری و برنامه ریزی های کشاورزی معاصر تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

اخلاق کشاورزی ، امنیت غذایی ، پایداری محیط زیست ، حقوق کشاورزان ، دیدگاه های زیست محیطی