لخته سازهای زیستی و کاربرد آنها در کاهش حجم لجن فاضلاب تصفیه شده

تصفیه آب و پساب از مهمترین فرآیندهای مهندسی محیط زیست است که مرحله انعقاد و لخته سازی نقش کلیدی و پرهزینه ای در حذف ذرات معلق و کاهش کدورت دارد. استفاده گسترده از مواد منعقد کننده شیمیایی علی رغم کارایی بالا با مشکلاتی مانند تولید حجم زیاد لجن، افزایش هزینه های عملیاتی و نگرانی های زیست محیطی همراه است. لخته سازهای زیستی به عنوان جایگزین های طبیعی و سازگار با محیط، زیست پلیمرهای زیستی تولید شده توسط میکروارگانیسم ها هستند که قابلیت کاهش قابل توجه تولید لجن، مصرف انرژی کمتر و غیر سمی بودن را دارند. هدف از این مقاله بررسی جامع لخته سازهای زیستی شامل انواع آنها، میکروارگانیسم های تولید کننده، مکانیسم های لخته سازی، روش های تولید و استخراج، عوامل موثر بر عملکرد و مقایسه با لخته سازهای شیمیایی است. نتایج این مطالعه نشان می دهد که لخته سازهای زیستی پتانسیل بالایی برای کاربرد در تصفیه آب و پساب دارند، هرچند چالش هایی مانند هزینه تولید در مقیاس صنعتی و پایداری بلندمدت همچنان نیازمند تحقیقات بیشتر است.

کلیدواژه ها:

تصفیه پساب ، کاهش حجم لجن ، لخته ساز زیستی ، میکروارگانیسم