شناسایی و تعیین تراکم جمعیت باکتری های احیاکننده ی سولفات قابل کشت در برج های خنک کننده پالایشگاه

باکتری های احیاکننده سولفات به عنوان عامل اصلی خوردگی میکروبی و تولید گاز سمی و کشنده سولفید هیدروژن تهدیدی جدی برای سلامت پرسنل و یکپارچگی تجهیزات صنعتی محسوب می شوند. این مطالعه با هدف شناسایی و تعیین تراکم جمعیت SRB در برج های خنک کننده پالایشگاهی در جنوب کشور به منظور ارائه راهکارهای کنترلی موثر انجام شد. این مطالعه توصیفی-تحلیلی در سال ۱۴۰۳ انجام گرفت. نمونه برداری از آب ورودی و خروجی برج خنک کننده مطابق استاندارد ۱:۲۰۲۳-۵۶۶۷ ISO و با رعایت پروتکل های ایمنی انجام شد. آنالیزهای میکروبی با روش شمارش احتمالی (رقت) سازی مطابق ۴۴۱۲۲۲۲۲ ASTM و تجزیه و تحلیل پیشرفته جامعه میکروبی با استفاده از توالی یابی نسل جدید (NGS) ژن ۱۶S rRNA انجام پذیرفت. نتایج حاصل از توالی یابی تغییرات معناداری را در ساختار جامعه میکروبی نشان داد. جمعیت کلی SRB در آب خروجی (۸۵) نسبت به آب ورودی (۷۰) ۱۵ افزایش داشت. سهم گونه ی غالب Desulfovibrio spp از ۳۵ به ۵۰ افزایش یافت، همچنین دو گونه ی جدید مقاوم شامل Desulfonema spp با سهم و Desulfohalobium spp با سهم (۵) که در نمونه های ورودی ناچیز بودند، به طور انحصاری در خروجی شناسایی شدند. این تغییرات ناشی از انتخاب طبیعی تحت شرایط سخت عملیاتی و تشکیل بیوفیلم های مقاوم بود. یافته ها حاکی از آن است که شرایط موجود در برج های خنک کننده پالایشگاه به غنی سازی و انتخاب جمعیت های مقاوم SRB می انجامد که خطر تولید HS و بروز MIC را به شدت افزایش می دهد. بر این اساس، اجرای ترکیبی از راهکارهای مهندسی شامل لایروبی دوره ای، رسوبات، بهینه سازی برنامه تزریق بیوسایدها و پایش مستمر پارامترهای میکروبی و شیمیایی به عنوان یک استراتژی عملیاتی برای کنترل این تهدید زیستی و کاهش هزینه های تعمیر و نگهداری پیشنهاد می گردد.

کلیدواژه ها:

باکتری های احیاکننده ، سولفات ، خوردگی ، میکروبی ، توالی یابی نسل جدید ، برج خنک کننده پالایشگاه ، سولفید هیدروژن