بررسی تطبیقی اثر رشد اقتصادی و توسعه انرژیهای تجدیدپذیر بر انتشار دی اکسید کربن مطالعه موردی ایران چین و آلمان

با توجه به افزایش نگرانی های جهانی پیرامون تغییرات اقلیمی و گرمایش، گذار از اقتصاد مبتنی بر سوخت های فسیلی به اقتصاد کم کربن به یکی از ارکان اساسی توسعه پایدار تبدیل شده است. این گذار علی رغم تفاوت های ساختاری اقتصادهای جهان کم و بیش توسط کشورها در حال پیگیری و اجراست. رشد همزمان انتشار گازهای آلاینده و متغیرهای اقتصادی در ایران این نگرانی را ایجاد کرده است که تداوم رویه کنونی موجب تخریب بیش از پیش محیط زیست خواهد شد. از آنجا که بررسی تجربه کشورهایی که مسیر گذار انرژی را طی کرده و یا در حال طی کردن آن هستند می تواند الهام بخش سیاست های آینده برای گام برداشتن در این مسیر باشد، پژوهش حاضر با هدف بررسی تطبیقی اثر رشد اقتصادی و توسعه انرژی های تجدیدپذیر بر سرانه انتشار دی اکسید کربن در سه کشور، ایران، چین و آلمان انجام شده است. این پژوهش با استفاده از داده های پایگاه بانک جهانی در سری زمانی ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۱ و بهره گیری از تحلیل روند زمانی و همبستگی پیرسون انجام گرفت. یافته ها نشان می دهد که می توان انتظار یک هم افزایی قوی میان رشد اقتصادی و کاهش انتشار دی اکسید کربن را داشت؛ آلمان به عنوان یک شاهد قدرتمند از این گزاره توانسته رشد اقتصادی خود را از انتشار آلاینده ها تفکیک کند. چین نیز با سرمایه گذاری کلان در زیرساخت های تجدیدپذیر در حال طی کردن این مسیر است. نتایج مربوط به ایران نیز ضرورت بازنگری در سیاست های انرژی و سرمایه گذاری در ظرفیت های تجدیدپذیر را نمایان می سازد.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، انرژیهای تجدیدپذیر ، رشد اقتصادی ، انتشار دی اکسید کربن