بررسی امکان سنجی تبدیل پسماند آلی شهری به انرژی با استفاده از مدلهای هاضم بی هوازی هوشمند

افزایش جمعیت شهری و تغییر الگوی مصرف موجب رشد قابل توجه تولید پسماندهای آلی شهری در دهه های اخیر شده است. مدیریت ناکارآمد این پسماندها علاوه بر ایجاد مشکلات زیست محیطی موجب از دست رفتن ظرفیت های بالقوه تولید انرژی نیز می شود. یکی از رویکردهای نوین در مدیریت پایدار پسماند استفاده از فرایند هاضم بی هوازی برای تبدیل مواد آلی به بیوگاز و انرژی قابل استفاده است. در سال های اخیر به کارگیری مدل های هوشمند و داده محور در طراحی و بهره برداری از سامانه های هاضم بی هوازی امکان بهینه سازی عملکرد این فرایند را فراهم کرده و توجه پژوهشگران حوزه مدیریت شهری و انرژی را به خود جلب کرده است. هدف این پژوهش بررسی امکان سنجی تبدیل پسماند آلی شهری به انرژی با استفاده از مدل های هاضم بی هوازی هوشمند در چارچوب مدیریت پایدار شهری است. در این راسته ضمن مرور مبانی نظری و تجربیات جهانی و داخلی ظرفیت تولید انرژی از پسماندهای آلی شهری و نقش فناوری های هوشمند در بهبود کارایی سامانه های هاضم بی هوازی مورد بررسی قرار می گیرد. نتایج مطالعات پیشین نشان می دهد که بهره گیری از سامانه های هاضم بی هوازی مجهز به مدل های هوشمند می تواند علاوه بر افزایش بازده تولید بیوگاز به کاهش هزینه های بهره برداری، کنترل بهتر پارامترهای فرایندی و ارتقای پایداری زیست محیطی سیستم مدیریت پسماند شهری منجر شود. در مجموع توسعه این فناوری می تواند به عنوان یکی از راهکارهای موثر در حرکت به سمت اقتصاد چرخشی، کاهش دفن پسماند و تامین بخشی از انرژی مورد نیاز شهرها مطرح شود؛ هر چند تحقق آن مستلزم فراهم شدن زیرساخت های مدیریتی، اقتصادی و فناورانه مناسب در سطح مدیریت شهری است.

کلیدواژه ها:

پسماند آلی ، شهری ، هاضم بی هوازی ، بیوگاز ، مدلهای هوشمند ، امکان سنجی ، انرژی ، مدیریت پایدار شهری