روش هاوچالش های آموزش زبان انگلیسی به دانش آموزان نابینا و کم بینا در مدارس استثنایی ایران

ازآنجاکه رویکردها و تکنیک های آموزشی نامناسب، افراد نابینا را از انتخاب رشته های نیازمند به مهارت درزبان خارجه باز­می دارد، مطالعات درزمینه آموزش زبان خارجه به چنین فراگیرانی ضرورت دارد. لذا، مطالعه حاضر برآن بوده است تا درباره چالش­ها و نقاط قوت معلمان زبان انگلیسی در مدارس نابینایان و کم بینایان ایران و همچنین تکنیک­ها و مواد ­درسی بکارگرفته­شده توسط آنان پژوهش نماید. بدین منظور، با درنظرگرفتن روش توصیفی– تحلیلی برای پژوهش، پس از مصاحبه با تمامی معلمان زبان انگلیسی در چنین مدارسی در­ تهران و مشاهده کلاس­های آنان، تحلیل موضوعی روی داده های به دست آمده صورت پذیرفت. یافته­ها گویای این مطلب است که با­ توجه به عدم برگزاری دوره­های آموزشی مناسب برای معلمان از سوی وزرات آموزش و پرورش و فقدان مواد درسی مناسب­سازی شده، روش قدیمی دستور زبان و ترجمه و نیز تکنیک­ها و مواد درسی مشابه با آنچه برای فراگیران بینا به­ کار می­رود، درکلاس­های نابینایان نیز مورد­استفاده قرار­ می­گیرد. درحالی که طبق پژوهش­های اخیر، این فراگیران رفتارهای اجتماعی و شیوه­های فراگیری متفاوتی دارند. این پژوهش به سیاست گذاران و کارشناسان این حوزه پیشنهاد می دهد تا باارزیابی مجدد دوره­های آموزشی قبل و حین خدمت معلمان نابینایان، دوره­هایی موثرتر تدوین و برگزار نمایند. همچنین، به ایجاد تکنیک­ها و مواددرسی ویژه برای این دسته از فراگیران و تشکیل محیط­های آموزشی تلفیقی کارشناسی شده متشکل از دانش آموزان بینا و نابینا توصیه می­نماید.

کلیدواژه ها:

آموزش زبان ، سرزندگی (vitality) ، کم بینا ، کلام گرایی(verbalism) ، نابینا