شناسایی پیشران های کلیدی و بازیگران اثرگذار بر امنیت اجتماعی در سکونتگاه های خودانگیخته شهری با رویکرد آینده پژوهی (نمونه موردی؛ محله اسلام آباد شهر کرج)

چکیدهرشد سریع شهرنشینی در سه دهه اخیر، همراه با افزایش مهاجرت روستاییان به شهرها، منجر به گسترش سکونتگاه های خودانگیخته و حاشیه نشینی در شهرهای ایران شده است. این سکونتگاه ها، به ویژه در محله اسلام آباد کرج، با مشکلاتی همچون کمبود امکانات رفاهی، شرایط نامناسب محیطی و افزایش ناامنی اجتماعی مواجه اند. هدف پژوهش شناسایی پیشران های کلیدی و بازیگران اثرگذار بر امنیت اجتماعی در سکونتگاه خودانگیخته اسلام آباد کرج با هدف ارتقای کیفیت زندگی در این محله است. پژوهش حاضر به لحاظ هدف از نوع کاربردی و به لحاظ ماهیت و روش تحقیق از نوع مطالعه توصیفی تحلیلی است و در تبیین ساختار به صورت رویکرد آینده پژوهی صورت گرفته است؛ به گونه ای که ابتدا با روش دلفی عوامل شناسایی و پس از اعتبارسنجی آن توسط کارشناسان در قالب روش تحلیل ساختاری میک مک، ارزیابی و پیشران ها استخراج شده اند. در ادامه برای تحلیل رفتار بازیگران کلیدی اثر گذار بر پیشران های مذکور از نرم افزار مکتور بهره گرفته شده است. یافته های تحقیق نشان می دهد که فقر اقتصادی، نبود زیرساخت های شهری مناسب و عدم برنامه ریزی برای ساماندهی این مناطق از عوامل اصلی کاهش امنیت اجتماعی هستند. علاوه بر این، با تقویت سرمایه اجتماعی و تدوین برنامه های جامع برای ساماندهی سکونتگاه های خودانگیخته، می توان امنیت اجتماعی را بهبود بخشید. نقش کلیدی نهادهای شهری و مشارکت ساکنان در اجرای این برنامه ها از جمله یافته های مهم این پژوهش است. بهبود امنیت اجتماعی در سکونتگاه های خودانگیخته نیازمند برنامه ریزی دقیق، مشارکت فعال جامعه محلی و تقویت زیرساخت های شهری است که می تواند به ارتقای کیفیت زندگی و کاهش انحرافات اجتماعی منجر شود.

کلیدواژه ها:

امنیت اجتماعی ، سکونتگاه خودانگیخته ، آینده پژوهی ، بازیگران کلیدی