<span lang="AR-SA">چهارچوب حقوقی حفاظت از حریم خصوصی در بستر دیجیتال: مطالعه تطبیقی در نظام های حقوقی <span lang="AR-SA"> ایالات متحده، اتحادیه اروپا و ایران

تحولات فناوری های دیجیتال در کنار مزایا، چالش های جدی برای حریم خصوصی ایجاد کرده اند. ظهور شبکه های اجتماعی، هوش مصنوعی و اینترنت اشیا امکان جمع آوری گسترده داده های شخصی را برای نهادهای دولتی و خصوصی فراهم کرده و کنترل افراد بر اطلاعات خود را کاهش داده است. این پژوهش با رویکرد تحلیلی - توصیفی، چالش های حفاظت از حریم خصوصی را در ایالات متحده، اتحادیه اروپا و ایران بررسی می کند. در ایالات متحده، چهارچوب حقوقی حریم خصوصی مبتنی بر قوانینی مانند قانون حریم خصوصی ۱۹۷۴ و COPPA است که بر خودتنظیمی و نقش بخش خصوصی تاکید دارد، اما به دلیل نبود هماهنگی میان قوانین و اتکای زیاد به مقررات داوطلبانه، با مشکلات اجرایی مواجه است. در مقابل، اتحادیه اروپا با مقررات عمومی حفاظت از داده ها، نظامی جامع و سخت گیرانه مبتنی بر اصولی چون شفافیت، رضایت و حق فراموشی ارائه کرده است. در ایران، اگرچه اصول ۲۲ و ۲۵ قانون اساسی و قوانینی نظیر قانون جرایم رایانه ای و تجارت الکترونیکی به صورت پراکنده از حریم خصوصی حمایت می کنند، اما فقدان قانون جامع، پراکندگی مقررات و ضعف نظارت از چالش های مهم به شمار می رود. یافته ها بر اهمیت استفاده از فناوری های حفاظتی مانند رمزنگاری، مدیریت هویت دیجیتال و نقش آموزش کاربران و همکاری نهادهای دولتی و مدنی در ارتقای حفاظت از داده ها تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

حریم خصوصی ، فضای مجازی ، مقررات عمومی حفاظت از داده ها ، قانون جرایم رایانه ای ، حفاظت از داده های شخصی در ایران