<span lang="FA">معیار نظارت دادگاه بر اعتبار موافقت نامه ی <span lang="FA"> داوری و صلاحیت داور

اصل «صلاحیت برصلاحیت» به دیوان داوری اختیار می دهد تا پیش ازهر مرجع دیگری، درباره اعتبار موافقت نامه داوری اظهارنظر کند. با این حال، این اصل به معنای حذف نظارت قضایی نیست، بلکه زمان و معیار این نظارت را به موضوعی چالش برانگیز در نظام های حقوقی تبدیل کرده است. این مقاله، با روش توصیفی - تحلیلی به بررسی دو معیار اصلی نظارت قضایی ، یعنی «بررسی اجمالی» و «بررسی تفصیلی»، می پردازد. مسئله اصلی این پژوهش آن است که کدام معیار در هر یک از مراحل چهارگانه نظارت قضایی (پیش از داوری، پس از صدور رای صلاحیتی، دعوای ابطال و مرحله اجرا) کارآمدی بیشتری دارد. یافته های پژوهش نشان می دهد که اعمال معیار بررسی اجمالی در مرحله پیش از صدور رای داوری مناسب است. در مقابل، پس از آنکه داور نسبت به صلاحیت خود تصمیم گیری نمود، اعمال معیار بررسی تفصیلی توسط دادگاه قابل دفاع است و می تواند مدلی برای تفسیر ماده ۴۶۱ قانون آ.د.م. و قانون داوری تجاری بین المللی باشد.

کلیدواژه ها:

موافقت نامه داوری ، صلاحیت برصلاحیت ، نظارت قضایی ، بررسی اجمالی ، بررسی تفصیلی