رابطه غیرخطی ساختار سرمایه و عملکرد بانک های اسلامی: شواهدی از کشورهای منتخب

این مقاله به ارزیابی رابطه غیرخطی میان ساختار سرمایه و عملکرد مالی بانک های اسلامی در کشورهای منتخب سازمان همکاری اسلامی طی دوره ۲۰۱۰–۲۰۲۰ پرداخته است. با استفاده از پنل داده های متوازن ۱۲۵ بانک و ۱۳۷۵ مشاهده سالانه، ابتدا مدل های خطی پنل اثرات ثابت و دینامیک  برای آزمون اثر مستقیم نسبت حقوق صاحبان سهام به دارایی ها بر بازده دارایی و بازده حقوق صاحبان سهام برآورد شد. سپس، با بهره گیری از مدل رگرسیون پنل آستانه ای دینامیک، دو نقطه شکستی در سطوح ۱۲% و ۱۸% شناسایی گردیدند که حاکی از تاثیر مثبت و معنادار نسبت سرمایه تا آستانه اول، کاهش ملایم در آستانه میانی و کندی محسوس در آستانه بالاتر است. آزمون های ثبات ساختار، بازنمونه گیری تصادفی با ۱۰۰۰ بازنمونه گیری و برآوردهای جایگزین با معیارهای NIM و Z‑Score اعتبار و پایداری این یافته ها را تایید نموده است. تحلیل های منطقه ای نشان می دهد که شدت اثر سرمایه بر عملکرد در حوزه خلیج فارس بیشتر از سایر مناطق است و تفاوت های مقرراتی و عمق بازار بر آستانه های بهینه سرمایه تاثیرگذار است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که در تعیین نسبت هدف سرمایه، بانک های اسلامی می بایست میان مزایای سپر مالیاتی و هزینه های نمایندگی در سطوح متوسط و اثرات افزایش هزینه های ورشکستگی و پیچیدگی عملیاتی در سطوح بالا تعادل برقرار کنند. یافته های این تحقیق از دو جنبه نظری و عملی حائز اهمیت است: اولا، برای تنظیم سیاست های نظارتی منطقه ای منعطف و بهبود چارچوب های سرمایه ای بانک های اسلامی کاربرد دارد. ثانیا، این یافته ها فرضیه ریسک کارایی (احتمال کاهش بهره وری عملیاتی) و فرضیه ارزش حق امتیاز (ارزش نهفته در مزیت های رقابتی و برند) را تایید می کند.

کلیدواژه ها:

Capital Structure ، Islamic Banks ، Optimal Capital Structure ، Islamic Economy. ، ساختار سرمایه ، بانک های اسلامی ، ساختار سرمایه بهینه ، اقتصاد اسلامی