رابطه سازگاری شغلی با عملکرد شغلی حسابداران مدیریت: با تاکید بر نقش میانجی کاربست هوش تجاری

سازگاری شغلی به معنای توانایی پاسخ سریع به ایده های در حال تغییر، مسئولیت ها، انتظارات، تمایلات، راهبردها و دیگر فرایندهای کاری است. سازگاری شغلی داری ابعاد کنجکاوی، کنترل، اعتمادبه نفس و نگرانی است که برای عملکرد شغلی لازم و ضروری است. در این پژوهش بررسی می شود که آیا سازگاری شغلی با عملکرد شغلی رابطه دارد یا خیر. همچنین، اثر میانجی هوش تجاری به عنوان یک فرایند فناوری محور بر رابطه سازگاری شغلی و عمکرد شغلی آزمون می شود. جامعه پژوهش حسابداران شاغل در اداره حسابداری مدیریت شرکت های بورسی بودند و تعداد ۳۸۴ نفر به عنوان نمونه پژوهش به روش در دسترس در اوایل ۱۴۰۳ تحت پیمایش قرار گرفتند. داده ها از طریق پرسشنامه استاندارد جمع آوری شدند. معادلات ساختاری و آزمون سوبل به منظور تحلیل داده های پژوهش به کار گرفته شدند. یافته های پژوهش نشان داد سازگاری شغلی رابطه ای مثبت با عملکرد شغلی دارد؛ به این معنا که کارکنان سازگارتر توانستند عملکردی بهتر از خود نشان دهند. به علاوه، کاربست هوش تجاری اثر میانجی گری مثبتی بر رابطه سازگاری شغلی و عملکرد شغلی حسابداران مدیریت دارد؛ با این تفسیر که سازگاری با کاربست بیشتر هوش تجاری همراه است و کاربست بیشتر هوش تجاری با عملکرد بهتر رابطه مثبت داشته است.

کلیدواژه ها:

هوش تجاری ، عملکرد شغلی ، سازگاری شغلی ، حسابدار مدیریت