سنتز نانوحامل های جدید کندرهش روی ZnO/SiO۲) و ZnO/CDs): راهکاری نوین در بهبود کارایی بازیافت روی در گندم نان در خاک های آهکی
محل انتشار: مجله تحقیقات آب و خاک ایران، دوره: 57، شماره: 5
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 143
فایل این مقاله در 19 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJSWR-57-5_003
تاریخ نمایه سازی: 7 مرداد 1405
چکیده مقاله:
مطالعه حاضر با هدف سنتز دو نانوحامل جدید روی، کربن داتی(ZnO/CDs) و مزوپورسیلیس(ZnO/SiO۲) به عنوان کودهای کندرهش روی و مقایسه تاثیر آن ها و کود ZnSO۴ بر غلظت روی و عملکرد در دانه و شاخساره، همچنین بر کارایی بازیافت روی چهار رقم گندم نان در شرایط خاک های آهکی انجام شد. پس از سنتز نانوحامل ها، اندازه، ساختار سطحی و درصد عناصر نانوذرات ZnO، شناسایی شدند. یک آزمایش گلخانه ای در قالب طرح فاکتوریل با هفت تیمار شامل سه منبع کودی ZnO/CDs) و ZnO/SiO۲ و (ZnSO۴ با دو شیوه مصرف؛ خاکی (۵ میلی گرم روی بر کیلوگرم خاک) و محلول پاشی (۰۲/۰درصد وزنی/حجمی) و چهار رقم گندم (حیدری، پیشگام، میهن و حیران) در سال ۱۴۰۲ انجام شد. نتایج نشان داد محلول پاشی ZnO/SiO۲ منجر به بالاترین غلظت روی دانه (۳۸ میلی گرم بر کیلوگرم) و غلظت روی شاخساره (۵۶ میلی گرم بر کیلوگرم) در هر دو رقم حیران و حیدری شد. بیشترین عملکرد دانه و شاخساره نیز با همین تیمار در ارقام مزبور مشاهده شد. نتایج انکوباسیون خاک نشان داد رهایش روی از نانو کودهای ZnO/SiO۲ و ZnO/CDs به صورت تدریجی بود، به طوری که طی ۳۰ روز، به ترتیب حدود ۲۸ و ۴۲ درصد Zn+۲ از غلظت اولیه منابع کودی مصرفی (۲ میلی گرم بر کیلوگرم) در خاک فراهم بود. درحالی که تمامی Zn+۲ موجود در کود ZnSO۴ در این مدت آزاد شد. کارایی بازیافت روی در پاسخ به مصرف خاکی منابع روی در ارقام، به طور معنی داری متفاوت و تحت تاثیر نوع کود و ژنوتیپ های گندم قرار گرفت. بیشترین بازیافت روی با ZnO/SiO۲ در ارقام حیران و حیدری و کمترین آن با ZnSO۴ مربوط به ارقام پیشگام و میهن بود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سیما افرا
بخش علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه – ایران
میرحسن رسولی صدقیانی
دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه
محمدجعفر ملکوتی
بخش علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس تهران، تهران– ایران
مینا علیخانی
مرکز تحقیقات دارویی، موسسه فناوری دارویی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد-ایران
ابراهیم سپهر
بخش علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه – ایران
عزیز مجیدی
مرکز تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش منابع طبیعی و کشاورزی، ارومیه-ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :