بازسازی شرایط ته‎‍نهشت نهشته‎‍های آواری ائوسن زاگرس (سازند کشکان، جنوب لرستان

هدف از این پژوهش، بررسی رخساره‎‍های سنگی و محیط رسوبی سازند کشکان (ائوسن میانی) در حوضه رسوبی لرستان است. در این راستا چهار برش چینه‎‍شناسی انتخاب شد. سازند کشکان در محدوده‎‍ مطالعه‎‍شده با ضخامت ۱۵۰ تا ۲۰۰ متر، از توالی غالب کنگلومرا و ماسه سنگ و به میزان کمتر رخساره های ریزدانه گلسنگی، سیلت‎‍سنگی و شیلی تشکیل شده است. لایه های ریزدانه بیشتر به‎‍صورت میان لایه های پراکنده در بین واحدهای کنگلومرایی و ماسه سنگی مشاهده می شوند. مطالعات صحرایی بر‎‍ چهار برش، به شناسایی ۱۲ رخساره سنگی منجر شد که شامل پنج رخساره سنگی کنگلومرایی (Gm, Gms, Gp, Gh, Gt)، پنج رخساره سنگی ماسه‎‍سنگی (Sp, St, Sm, Sh, Sr) و دو رخساره سنگی گلی (Fm, Fl) شد. بر‎‍اساس تغییرات عمودی و جانبی رخساره‎‍ها، محیط رسوب‎‍گذاری این نهشته‎‍ها سیستم رودخانه‎‍ای بریده‎‍بریده با بستر گراولی و ماسه‎‍ای در نواحی نزدیک به منشا بوده است. توالی‎‍های آواری سازند کشکان بر‎‍ کربنات‎‍های دریایی سازند تله‎‍زنگ قرار گرفته است که نشان از پس روی دریا و گسترش رودخانه‎‍های بریده‎‍بریده به‎‍سمت حوضه است. کاهش فضای رسوب‎‍گذاری نسبت‎‍به تامین رسوب سبب پیشروی رخساره‎‍های رودخانه‎‍ای نوع بریده‎‍بریده در دسته رخساره LST برای سازند کشکان بوده است. آنالیز جهت جریان دیرینه در این سازند، روند شمال شرق به جنوب غرب را نشان می‎‍دهد که شاهدی بر جریان‎‍های یک‎‍طرفه (رودخانه‎‍ای) در سازند کشکان است.

کلیدواژه ها:

محیط رسوبی ، سازند کشکان ، ائوسن ، زاگرس ، لرستان