مطالعه دیرین زیست جغرافیای بازوپایان اردویسین پسین ایران با استفاده از آنالیز های کمی

چکیدهبازوپایان، یکی از مهم‎‍ترین فونای بنتیک در اردویسین پسین‎‍اند که فراوانی و تنوع زیادی را در بسیاری از قاره ها نشان می دهند. در این مطالعه، از رویکرد کمی تجزیه و تحلیل چند متغیره برای مطالعه دیرینه زیست جغرافیای بازوپایان ایران و ارتباط آنها با بازوپایان دیگر نقاط جهان از قبیل بالتیکا، آوالونیا، لورنشیا، چین جنوبی، قزاقستان، فرانسه‎‍ و پرتغال در زمان اردویسین پسین (کاتین پیشین) استفاده شد. بر‎‍اساس نتایج به دست آمده از تحلیل خوشه ای (CA)، شش خوشه اصلی و دو زیر خوشه متمایز شد. نتایج به دست آمده از روش تحلیل مولفه های اصلی (PCA)، نشانگر تمایز هفت گروه اصلی‎‍اند و شباهت بسیار بالایی را با خوشه های اصلی حاصل از روش تحلیل خوشه ای نشان می دهند. بر‎‍اساس نتایج حاصل از تحلیل خوشه ای، بازوپایان بجنورد ایران همراه با بازوپایان آوالونیایی از قبیل Shropshire، Powys (ولز)، Anglesey (ولز) و Meath (ایرلند) در یک خوشه قرار می گیرند. بر‎‍اساس نمودار پراکندگی PCA، بازوپایان منطقه بجنورد با بازوپایان آوالونیایی در یک گروه قرار می گیرند و از بازوپایان مناطق زاگرس و انارک در ایران مرکزی، که یک گروه مجزا را با بازوپایان مناطق فرانسه، پرتغال‎‍ و مراکش تشکیل می دهند، متمایز می شوند. نتایج حاصل از روش PCA، نشان‎‍دهنده قرار‎‍گرفتن بازوپایان حوضه درون‎‍قاره ای لورنشیا از قبیل نیویورک، جزیره مانیتولین، کنتاکی‎‍ و ایندیانا در یک گروه مجزاست و نسبت‎‍به بازوپایان حاشیه قاره ای از قبیل حوضه آپالاچیان، Tyrone (ایرلند شمالی)‎‍ و Girvan (اسکاتلند) تمایز نشان می دهند.‎‍

کلیدواژه ها:

بازوپایان ، اردویسین پسین ، دیرینه‎‍زیست جغرافیا ، آنالیزهای چند متغیره ، کاتین