راستی آزمایی انتساب ابن تیمیه به اهل حدیث در صفات خبریه با تاکید بر صفت "وجه الله"
محل انتشار: بیستمین فراخوان آثار پژوهشی حوزه علمیه خراسان
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 54
فایل این مقاله در 24 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
SPNF20_271
تاریخ نمایه سازی: 7 مرداد 1405
چکیده مقاله:
معناشناسی صفات خبریه در قرآن کریم از جمله مباحث چالش برانگیز میان متفکران اسلامی است. در این زمینه، دو رویکرد متمایز میان اهل حدیث و ابن تیمیه قابل مشاهده است. اهل حدیث رویکرد تفویضی را در مواجهه با صفات خبریه اتخاذ کرده اند. به عبارت دیگر، آنان معتقدند که باید ضمن اثبات لفظ این صفات، معنای آنها را به خداوند واگذار نمود. در مقابل، ابن تیمیه که خود را از پیروان اهل حدیث معرفی می کند، رویکرد متفاوتی در پیش گرفته است. وی با تاکید بر ظاهرگرایی و عدم تاویل و مجازگویی در قرآن کریم، تلاش کرده است تا برخی از صفات خبریه را همچون «وجه الله» به عنوان یکی از اوصاف ذات الهی تلقی نماید و آن را به خداوند منتسب سازد. این در حالی است که اهل حدیث در خصوص لفظ «وجه» در قرآن کریم رویکردهای گوناگونی داشته و اغلب تفویضی بودند. این پژوهش به بررسی تفاوت مبنایی ابن تیمیه با اهل حدیث در مواجهه با صفات خبریه، به ویژه صفت «وجه الله»، می پردازد. این تفاوت رویکرد علی رغم ادعای ابن تیمیه مبنی بر تبعیت از اهل حدیث در این مباحث، از جمله محورهای اصلی این نوشتار است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان