رابطه معرفت و محبت با محوریت مناجات العارفین امام سجاد ﴿علیه السلام﴾

مناجات العارفین امام سجاد (ع) از متون برجسته عرفانی است که ظرفیت بالایی برای تامل در نسبت میان معرفت و محبت در سلوک معنوی دارد. این تحقیق بر آن است که با تحلیل مفهومی و محتوایی متن دعا، به بررسی چگونگی پیوند میان معرفت و محبت الهی در بستر عرفان شیعی بپردازد. روش پژوهش به صورت توصیفی–تحلیلی و با تکیه بر تحلیل متن مناجات و منابع فلسفی، عرفانی و حدیثی است. یافته های تحقیق نشان می دهد که معرفت نسبت به حضرت حق، نقطه آغاز سلوک است و این معرفت، در دل خود، محبت را می پروراند؛ درعین حال، محبت نیز موجب تعمیق معرفت می شود. در متن دعا این دو نه به صورت مفاهیم انتزاعی، بلکه به مثابه تجربه های شهودی و وجودی تبلور یافته اند. نتیجه آن که پیوند معرفت و محبت در مناجات العارفین، الگویی خاص از عبودیت عاشقانه و معرفتی را عرضه می کند که می تواند در تربیت عرفانی انسان نقش آفرین باشد.

کلیدواژه ها:

رابطه محبت و معرفت ، محبت الهی ، معرفت الهی ، مناجات العارفین