بررسی و تبیین نقش دانش زبان شناسی بر پدیده الحاق صرفی

این نظریه که به ساختمان کلمه، حرف زائدی افزوده شود تا آن را از سبک معروف خود در علم صرف خارج کند، امری عجیب است و ذهن با آن مانوس نیست؛ چرا که هدف از اضافه کردن حرف زائد به یک واژه، این است که ساختمانی جدید را به ساختمان های موجود در دانش صرف ملحق کند، تا در پی آن، خاصیت حکایت گری و تقلید، و همسانی صرفی را از قالب های آنها برداشت کند و به عرصه ظهور برساند؛ به علاوه، الگویی برای رسیدن به وزن به دست آمده در اختیار شخص بگذارد تا بر اساس آن، عملیات ساخت دیگر سازه های صرفی را نیز با موفقیت شکل بدهد و به پایان برساند. تقلید و حکایت گری در وزن کلمات، به واسطه افزودن حروف زائد به آن، زمان زیادی می طلبد. این نوشتار در صدد آن است تا پدیده ی الحاق را بر اساس علم زبان شناسی بررسی و تبیین کرده، جزئیات آن را در چهارچوب پیشرفت زمانی-تاریخی اش مورد بحث قرار دهد، و در نهایت و در ضمن یک مثال، این مساله را پیاده سازی کند.

کلیدواژه ها:

الحاق ، صرف ، حروف زائد ، زبان شناسی