نقش اعتیاد به فضای مجازی در عدم ایفاء نقش همسری

هدف پژوهش حاضر بررسی و تعیین نقش اعتیاد به فضای مجازی در عدم ایفاء نقش همسری است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی می باشد، از نظر ماهیت و روش گردآوری داده ها، توصیفی-همبستگی است و از نظر زمانی به صورت مقطعی و در مرداد ماه سال ۱۴۰۳ در شهر مشهد اجرا شد. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی زوجین شهر مشهد بود. نمونه گیری به روش تصادفی ساده انجام شد و در نهایت ۱۰۰ نفر از میان ۱۲۰ نفر شرکت کننده، که پرسشنامه ها را به درستی تکمیل کرده بودند، به عنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند. معیارهای ورود به مطالعه شامل زن و شوهر بودن، تاهل و سکونت در مشهد، تکمیل صحیح پرسشنامه ها، سن بلوغ و تایید رضایت برای مشارکت در مطالعه بود. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه کیفیت روابط زوجین (RQ) و پرسشنامه اعتیاد به شبکه های اجتماعی مبتنی بر موبایل بود. یافته های پژوهش نشان داد که تلگرام و اینستاگرام محبوب ترین شبکه های اجتماعی در میان نمونه مورد مطالعه بودند و زنان به طور متوسط زمان بیشتری را در این شبکه ها سپری می کردند. همچنین، زنان نسبت به مردان رضایت کمتری از روابط جنسی، صمیمیت و حل تعارض داشتند. نتایج تحلیل ها نشان داد که برخی ابعاد استفاده از شبکه های اجتماعی مانند مدت زمان فعالیت، بر رضایت از روابط جنسی و حل تعارض در زنان تاثیر مثبت دارد. نتایج تحقیق نشان می دهد که اعتیاد به فضای مجازی به طور معناداری بر کیفیت روابط زناشویی و ایفای نقش های همسری تاثیر منفی دارد. این تاثیرات شامل کاهش تعاملات اجتماعی، افزایش تنش های زناشویی و کاهش رضایت از رابطه است. یافته های این پژوهش می تواند به سیاست گذاران و مشاوران خانواده کمک کند تا استراتژی های بهتری برای مدیریت و کاهش آثار منفی اعتیاد به فضای مجازی بر زندگی زناشویی ارائه دهند.

کلیدواژه ها:

اعتیاد به فضای مجازی ، ایفای نقش همسری ، کیفیت روابط زناشویی ، تعاملات زناشویی ، رضایت زناشویی