اثبات عصمت حضرت موسی و حضرت خضر در مواجهه با یکدیگر بر اساس ظواهر آیات

مواجهه حضرت موسی با حضرت خضر و اعتراضاتی که توسط حضرت موسی در آیات قرآن کریم بیان گردیده است این سوالات اساسی در رابطه با عصمت این دو نبی الهی را پدید می آورد: چگونه می توان تخطئه حضرت موسی و حضرت خضر نسبت به یکدیگر را پذیرفت در حالی که بر عصمت این دو نبی الهی نیز خدشه وارد نگردد؟ آیا نباید در این امور حداقل قائل به عدم عصمت یکی از این دو نبی الهی گردید؟ آیا قول به عصمت هر دو نبی الهی سر از تناقض درنمی آورد. این پژوهش با روش جمع اطلاعات، تحلیل آن و مقارنه آرا در پی اثبات عصمت حضرت موسی و حضرت خضر بر اساس ظواهر آیات و روایات است بدون آن که در این زمینه تناقضی صورت پذیرد. از جمله نتایج تحقیق آن که: ۱- عصمت در آیات و روایات تنها به معنای عصمت از معصیت و لغزش در حرکت به سمت خداوند متعال است نه عصمت از هر گونه اشتباهی و لو در امور غیر مرتبط با هدایت. ۲- اقسام بایدها و نبایدها در عصمت عملی در سه حوزه قابل طرح است: امور فطری، امور تشریعی و امور مربوط به نفس نبی و شرایط زمانی و مکانی. ۳- توجه به تمایزات حضرت موسی با حضرت خضر از لحاظ شاکله و شریعت راه حل اساسی در اثبات عصمت این دو نبی الهی در مواجهه با یکدیگر است.

کلیدواژه ها:

حضرت موسی ، باید و نباید ، عصمت علمی و عملی ، حضرت خضر ، شاکله