تحلیل تطبیقی امکان وحی از دیدگاه روشنفکران اسلامی و غربی

یکی از اساسی ترین مباحث در فلسفه دین و کلام اسلامی، مسئله امکان وحی است؛ پرسشی که ریشه در هستی شناسی انسان و رابطه او با جهان متعالی دارد. این مقاله در پی تحلیل تطبیقی میان دیدگاه های اسلامی و غربی درباره امکان وحی است و تلاش می کند با تبیین مبانی معرفت شناختی، انسان شناختی و الهیاتی هر دو دیدگاه، نقاط اشتراک و افتراق آن ها را آشکار سازد. در نگاه اسلامی، وحی یک ارتباط حقیقی و فوق طبیعی میان خداوند و انسان کامل (پیامبر) است، در حالی که بسیاری از اندیشمندان غربی، وحی را تجربه ای درونی، روانی یا اجتماعی می دانند. این مقاله با رویکردی تحلیلی و تطبیقی، نشان می دهد که دیدگاه اسلامی در پرتو حکمت فلسفی و معرفت شناسی شهودی، تبیینی قوی تر، منسجم تر و عقل پذیرتر از پدیده وحی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

وحی ، امکان وحی ، خاورشناسان ، پیامبر ، تجربه دینی ، فلسفه اسلامی