بازتحلیل جایگاه فقه تطبیق در روش اجتهادی امام خمینی

در عرصه اجتهاد شاید در نگاه نخست به نظر آید که فقه تطبیق از اهمیت چندانی در استنباط برخوردار نیست؛ اما باید گفت که عملیات استنباط، بدون توجه به فقه تطبیق در مواضع نیاز بدان در غالب موارد – به ویژه در مسائل پیچیده تر و دارای ابعاد بیشتر – تقریبا بی معنا بوده و باید آن را کوششی بی حاصل محسوب کرد. از مزایای پرداختن به فقه تطبیق، تسهیل اجتهاد، افزایش کیفیت اجتهاد و کاهش خطا در اجتهاد است. بر این اساس پژوهش حاضر به نحو مشخص با هدف تبیین و تحلیل فقه تطبیق و مکانیزم های آن در روش فقهی امام خمینی صورت گرفته است. پژوهه ی فرارو با روش تحلیلی و توصیفی مشخص کرده است که استنباط مطلوب نیازمند فقه تطبیق است و بر پایه ی یافته های این پژوهش فرآیند استنباط امام خمینی در مواجهه با فقه تطبیق دارای چهار سازوکار از قبیل: منظرها (فرضیه، اندیشه، نظریه)، اطلاعات، تکنیک ها، سازمان دهی است و یک استنباط مطلوب نیز باید این سازوکار ها را دارا باشد.

کلیدواژه ها:

اجتهاد ، سبک استنباط ، امام خمینی ، فقه تطبیق