بررسی نقش واقعیت افزوده و واقعیت مجازی در آموزش کاروفناوری

در دنیای کنونی که فناوری های نوین آموزشی با شتابی روزافزون در حال ورود به نظام های تعلیم و تربیت هستند، بازنگری در روش های سنتی تدریس به ویژه در دروسی با ماهیت مهارتی و عملی همچون «کار و فناوری» ضروری به نظر می رسد. درس کار و فناوری به عنوان پلی میان آموزش نظری و مهارت های عملی، نیازمند رویکردهای نوینی است که بتواند ضمن افزایش مشارکت و انگیزه یادگیرندگان، مسیر پرورش مهارت های شغلی و فناورانه را نیز هموار سازد. در این راستا، واقعیت افزوده (AR) و واقعیت مجازی (VR) به عنوان فناوری های تحول آفرین، ظرفیت هایی کم نظیر برای تغییر فضای یادگیری سنتی به محیطی پویا، تعاملی و تجربه محور فراهم می کنند. هدف این پژوهش، بررسی نقش و کارکردهای AR و VR در بهبود کیفیت آموزش درس کار و فناوری در دوره های تحصیلی ابتدایی و متوسطه است. در این پژوهش، با رویکردی توصیفی و کیفی، داده ها به شیوه کتابخانه ای گردآوری شده و تحلیل منابع معتبر داخلی از پایگاه های علمی همچون سیویلیکا، نورمگز، مگ ایران و SID صورت گرفته است. نتایج نشان می دهد که استفاده هدفمند از واقعیت افزوده و مجازی در آموزش کار و فناوری می تواند موجب ارتقای درک مفاهیم فنی، تقویت یادگیری فعال، افزایش انگیزه و کاهش فاصله میان دانش نظری و تجربه عملی گردد. همچنین این فناوری ها به معلمان امکان می دهند تا با بهره گیری از محیط های شبیه سازی شده، آموزش مهارت های فنی را حتی بدون حضور در کارگاه و با منابع محدود اجرا کنند. با توجه به ظرفیت های موجود، به کارگیری AR و VR نه تنها ضرورتی برای ارتقای کیفیت آموزش این درس به شمار می آید، بلکه گامی اساسی در جهت تحقق عدالت آموزشی و تربیت نسلی فناور، خلاق و مهارت محور خواهد بود.

کلیدواژه ها:

واقعیت افزوده ، واقعیت مجازی ، آموزش کار و فناوری ، آموزش مهارت محور