ابعاد بیش اطمینانی و خروج کارآفرینانه: نقش تعدیل گر مالکیت روان شناختی

بیش اطمینانی به عنوان یک سوگیری شناختی رایج، نقش محوری در قضاوت ها و تصمیم گیری های کارآفرینانه ایفا می کند. با این حال، مطالعات اندکی به تفکیک ابعاد سه گانه آن (بیش برآوردی، جایگاه برترپنداری و دقت مفرط) در تبیین پدیده خروج از کسب وکار پرداخته اند. این پژوهش با رویکردی شناختی-رفتاری، تاثیر این ابعاد بر قصد خروج کارآفرینان و نقش تعدیل گر مالکیت روان شناختی (احساس تعلق ذهنی به کسب وکار) را بررسی می کند. داده های پژوهش از ۱۱۹ کارآفرین مستقر در مراکز نوآوری دانشگاهی در تهران جمع آوری و با استفاده از روش مدل سازی معادلات ساختاری (PLS-SEM) تحلیل شد. یافته ها نشان داد که هر سه بعد بیش اطمینانی رابطه منفی و معناداری با قصد خروج دارند؛ به این معنا که اعتمادبه نفس شناختی بالا مانع از تمایل به خروج می شود. با این حال، مالکیت روان شناختی این اثرات را تعدیل کرده و رابطه منفی میان بیش اطمینانی و خروج را تضعیف می کند. این نتایج نشان می دهد که چگونه احساسات مالکیت می توانند در تعامل با سوگیری های شناختی، الگوی تصمیم گیری استراتژیک خروج را در زیست بوم های کارآفرینی بازارهای نوظهور تغییر دهند.

کلیدواژه ها:

ابعاد بیش اطمینانی ، تصمیم گیری شناختی ، خروج کارآفرینانه ، مالکیت روان شناختی ، PLS-SEM