تاثیر غوطه وری با آب سرد بر کراتین کیناز متعاقب یک جلسه تمرین تناوبی شدید در مردان فعال

فعالیت بدنی شدید ممکن است به ایجاد آسیب عضلانی و خستگی منجر شود. هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر ریکاوری با آب سرد بر شاخص های آسیب عضلانی متعاقب یک جلسه تمرین تناوبی شدید در دانشجویان پسر فعال بود. بدین منظور ۲۴ دانشجوی پسر فعال به صورت داوطلبانه انتخاب و به شکل تصادفی ساده در دو گروه غوطه وری در آب سرد (CWI) و گروه کنترل قرار گرفتند. برنامه تمرین برای دو گروه یکسان و شامل آزمون شاتل ران بود. متعاقب اتمام پروتکل تمرین، گروه کنترل به سرد کردن معمولی و گروه غوطه وری، پروتکل غوطه وری در آب سرد را تجربه کردند. در مراحل پیش آزمون و پس آزمون (۲۴ و ۴۸ ساعت پس از پروتکل) نمونه های خونی برای اندازه گیری کراتین کیناز به روش الایزا گرفته شدند. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح (۰.۰۵>P) تجزیه و تحلیل شد. ارزیابی بین گروهی داده ها نشان داد که اختلاف معناداری در میزان پاسخ کراتین کیناز به ریکاوری در آب سرد در بین گروه ها وجود دارد (P<۰.۰۵). نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی نشان داد که بین مقادیر کراتین کیناز در ۲۴ ساعت بعد از تمرین (P=۰.۰۰۱) و ۴۸ ساعت بعد از تمرین (P=۰.۰۰۱)، نسبت به پیش آزمون در گروه غوطه وری در آب سرد (CWI) تفاوت معناداری مشاهده شد. نتایج این تحقیق نشان داد که روش ریکاوری با غوطه وری در آب سرد احتمالا در کاهش آسیب عضلانی ناشی از تمرین شدید اثربخش است.

کلیدواژه ها:

کراتین کیناز ، تمرین تناوبی ، VO۲max ، توان عضلانی