فراوانی و تنوع میکروپلاستیک در آب های خوریات غزاله و مجیدیه بندر ماهشهر

پلاستیک آلاینده ای است که توسط فعالیت های انسان به صورت عمدی یا ناخواسته وارد محیط دریا می شود سپس با گذشت زمان به میکروپلاستیک با اندازه کوچک تر از ۵ میلی متر تبدیل می شود. ورود میکروپلاستیک به اکوسیستم های آبی موجب پیامدهای مضر برای محیط زیست و آبزیان و در نهایت انسان می شود. در این پژوهش فراوانی و پراکنش میکروپلاستیک در آب های خوریات غزاله و مجیدیه مورد مطالعه قرار گرفت. نمونه برداری از آب با تور پلانکتون ۱۰۰ میکرون مجهز به فلومتر و توسط قایق انجام گرفت. نمونه ها ابتدا توسط H۲O۲ ۳۰% مورد هضم قرار گرفته سپس میکروپلاستیک ها در محلول اشباع NaCl شناور شدند و در نهایت ذرات جداشده توسط کاغذ صافی فیلتر و با استریو میکروسکوپ مورد شناسایی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که فراوانی میکروپلاستیک در خور غزاله ۹۹/۵ ± ۴۳/۱۳ و در خور مجیدیه ۵۹/۲ ± ۲۷/۹ ذره در هر متر مکعب است. فرم فیبر در خور غزاله ۴۳% و در خور مجیدیه ۴۷% رایج ترین شکل میکروپلاستیک بود. در بین طیف ها رنگ سیاه در خور غزاله ۱۳/۳% و در خور مجیدیه ۱۰% بیشترین فراوانی را در آب دو ایستگاه دارا بود. فراوان ترین ذرات میکروپلاستیک اندازه ای بین ۵۰۰-۱۰۱ میکرون داشتند که فراوانی آنها در نمونه های آب خور غزاله و مجیدیه به ترتیب ۷۵% و ۷۳% بود. به نظر می رسد فعالیت های ماهیگیری و پساب شهری و صنعتی و گردشگری منابع اصلی آلودگی میکروپلاستیک در خوریات مورد مطالعه هستند.

کلیدواژه ها:

میکروپلاستیک ، آب دریا ، خلیج فارس