بررسی توزیع بافتی میکروپلاستیک ها در ماهی شانک دونواری (Acanthopagrus bifasciatus) در خلیج فارس

در سال های اخیر، آلودگی میکروپلاستیک ها به عنوان یکی از مهم ترین تهدیدهای اکوسیستم های آبی مطرح شده است. این پژوهش با هدف بررسی فراوانی، ویژگی های فیزیکی و الگوی توزیع میکروپلاستیک ها در سه بافت آبشش، دستگاه گوارش و عضله ماهی شانک دونواری (Acanthopagrus bifasciatus) در سواحل بندر دیر استان بوشهر انجام شد. برای این منظور، پانزده نمونه ماهی جمع آوری و پس از تشریح، بافت ها با محلول پتاسیم هیدروکسید ۱۰ درصد هضم و ذرات باقی مانده پس از فیلتراسیون با استریومیکروسکوپ بررسی شدند. نتایج نشان داد که بیشترین میزان میکروپلاستیک ها در بافت آبشش با ۳۶ ذره (میانگین ۲.۴ ذره در هر نمونه) و سپس در دستگاه گوارش با ۲۱ ذره (میانگین ۱.۴ ذره) مشاهده شد. در مقابل، هیچ ذره ای در بافت عضله ثبت نشد. رایج ترین رنگ در هر دو بافت رنگ آبی و شایع ترین اشکال شامل قطعات و الیاف بودند. همچنین میانگین طول ذرات در آبشش ۰.۶ میلی متر و در گوارش ۰.۷۷ میلی متر بود که نشان دهنده تجمع ذرات کوچک تر در آبشش است. حضور بیشتر الیاف و قطعات و مشاهده ذرات نسبتا بزرگ نشان دهنده تاثیر فعالیت های ساحلی و صیادی بر منطقه نمونه برداری است. به طور کلی، نتایج این مطالعه نشان می دهد که ماهی شانک دونواری در معرض سطوح قابل توجهی از میکروپلاستیک قرار دارد، اما عدم آلودگی عضله اهمیت ویژه ای برای سلامت مصرف کنندگان دارد. این یافته ها ضرورت مدیریت منابع آلودگی پلاستیکی و پایش مداوم اکوسیستم های ساحلی خلیج فارس را برجسته می کنند.

کلیدواژه ها:

آلودگی دریایی ، خلیج فارس ، میکروپلاستیک