کامپوزیت های رزینی لایت‑کیور در دندان پزشکی ترمیمی: مکانیسم ها، ملاحظات بالینی و خطرات حرارتی

کامپوزیت های رزینی لایت کیور (Light-Cured Resin-Based Composites; RBCs) به دلیل ویژگی های مطلوبی همچون زیبایی، تطابق رنگ با ساختار طبیعی دندان، قابلیت شکل دهی مناسب و امکان کنترل فرآیند پلیمریزاسیون، از پرکاربردترین مواد در دندان پزشکی ترمیمی محسوب می شوند. با وجود مزایای فراوان، فرآیند کیور نوری این مواد با تولید گرما همراه است که می تواند سلامت پالپ دندان را تحت تاثیر قرار دهد. افزایش دما در حین پلیمریزاسیون عمدتا ناشی از دو عامل است: واکنش شیمیایی اگزرومیک پلیمریزاسیون و تبدیل بخشی از انرژی نور تابیده شده به گرما. میزان این افزایش دما تحت تاثیر عوامل متعددی از جمله شدت و مدت تابش نور، نوع دستگاه لایت کیور، ضخامت لایه کامپوزیت، فاصله منبع نور از سطح ترمیم، ترکیب شیمیایی ماده و ضخامت عاج باقی مانده قرار دارد. در این مقاله، با مرور مطالعات منتشرشده در سال های اخیر و همچنین برخی تحقیقات کلاسیک، مکانیسم های تولید گرما، عوامل موثر بر افزایش دما و پیامدهای بالینی آن بررسی شده اند. نتایج مطالعات نشان می دهد که استفاده از پروتکل های کیور با شدت نور بسیار بالا، به ویژه در ترمیم های عمیق و شرایطی که ضخامت عاج باقی مانده کم است، می تواند خطر افزایش دمای پالپ را افزایش دهد. انتخاب صحیح ماده، تنظیم مناسب پارامترهای کیور و به کارگیری روش های محافظتی می تواند نقش مهمی در کاهش خطرات حرارتی، حفظ سلامت پالپ و افزایش دوام ترمیم های رزینی داشته باشد.

کلیدواژه ها:

کامپوزیت های رزینی لایت کیور ، پلیمریزاسیون نوری ، افزایش دما ، پالپ دندان ، دندان پزشکی ترمیمی