دستگاه نوار عصب و عضله

دستگاه نوار عصب و عضله ابزاری استاندارد در ارزیابی عملکرد فیزیولوژیک اعصاب محیطی و عضلات اسکلتی است. در این روش، مطالعات هدایت عصبی به سنجش سرعت و دامنه ی پتانسیل های عمل حرکتی و حسی در اعصاب محیطی پرداخته، در حالی که الکترومیوگرافی فعالیت الکتریکی فیبرهای عضلانی را در حالت استراحت، انقباض جزئی و انقباض حداکثری ثبت می کند. تحلیل الگوهای به دست آمده امکان تمایز میان اختلالات نورون حرکتی، نوروپاتی های دمیلینه کننده و آکسونوپاتیک، و نیز میوپاتی های اولیه را فراهم می سازد. پیشرفت های اخیر در طراحی الکترودهای چند کاناله، تقویت کننده های با نویز پایین و فیلترهای دیجیتال تطبیقی موجب بهبود دقت ثبت سیگنال و تفکیک نویزهای حرکتی و محیطی شده است. همچنین، ادغام الکترومیوگرافی با روش های الکترونوروگرافی، اولتراسونوگرافی عصبی و الگوریتم های یادگیری ماشین، افق های جدیدی را در تشخیص زودهنگام و کمی سازی اختلالات نوروموسکولار گشوده است.