نقش هویت فرهنگی در ترجیحات گزارشگری پایداری (ESG)

هدف: هدف این پژوهش، تبیین نقش هویت فرهنگی در شکل دهی به ترجیحات گزارشگری پایداری (ESG) در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. با توجه به اهمیت روزافزون افشای اطلاعات غیرمالی، این مطالعه به دنبال درک این مطلب است که چگونه ارزش های فرهنگی و اخلاقی مدیران بر نوع و کیفیت اطلاعات افشا شده اثر می گذارد. روش شناسی: این تحقیق با رویکرد کیفی و با استفاده از استراتژی نظریه داده بنیاد چندگانه انجام شده است. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۵ نفر از خبرگان حوزه گزارشگری مالی، مدیران ارشد شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران و متخصصان حوزه مسئولیت اجتماعی که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند، گردآوری گردید. تحلیل داده ها طی سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی صورت گرفت. یافته ها: نتایج حاصل از مدل پارادایمی نشان داد که هویت فرهنگی (شامل مولفه های مذهبی، اخلاقی و جمع گرایی) به عنوان یک «فیلتر ادراکی» عمل کرده و منجر به پدیده "گزارشگری پایداری گزینشی" می شود. یافته ها حاکی از آن است که در بافتار ایران، رکن اجتماعی (S) به دلیل پیوندهای جمع گرایانه، بر رکن زیست محیطی (E) غلبه دارد. همچنین، هویت اخلاقی مدیران به عنوان محرک اصلی در ارتقای شاخص های حاکمیت شرکتی (G) شناسایی شد. با این حال، فشارهای اقتصادی و تحریم ها به عنوان عوامل مداخله گر، منجر به اتخاذ راهبردهای «مشروعیت بخشی نمادین» توسط برخی شرکت ها می گردد. نتیجه گیری: این پژوهش نظریه "تطبیق فرهنگی پایداری" را مطرح می کند که بر اساس آن، گزارشگری ESG در ایران از یک مدل فنی به یک مدل ارزش محور تغییر ماهیت داده است. این یافته ها برای سیاست گذاران بورس در جهت بومی سازی استانداردهای گزارشگری پایداری کاربرد دارد.

کلیدواژه ها:

گزارشگری پایداری (ESG) ، هویت فرهنگی ، بورس اوراق بهادار تهران ، نظریه داده بنیاد چندگانه (MGT) ، حاکمیت شرکتی