تحلیل نقش برنامه ریزی استراتژیک در ارتقای عملکرد لجستیک شهری هوشمند با تاکید بر: شاخصهای سازمانی مطالعه موردی شهرداری تهران

هدف اصلی این پژوهش بررسی تاثیر مستقیم و غیر مستقیم برنامه ریزی استراتژیک بر عملکرد خدمات عمومی در شهرداری تهران با تمرکز بر نقش میانجی شاخصهای سازمانی فرهنگ، ساختار، رهبری، منابع انسانی و فناوری است. با توجه به پیچیدگی روزافزون نیازهای شهری و فشارهای محیطی استفاده از ابزارهای مدیریتی نوین نظیر برنامه ریزی استراتژیک برای ارتقاء کیفیت خدمات عمومی ضروری به نظر می رسد. این تحقیق از منظر روش شناسی، کاربردی، توسعه ای و توصیفی پیمایشی است. جامعه آماری شامل کارکنان و مدیران میانی شهرداری تهران است که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای و فرمول کوکران حجم نمونه تعیین گردید. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای استاندارد با ۴۶ گویه بر اساس مقیاس لیکرت پنج تایی بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SmartPLS و روش مدل سازی معادلات ساختاری (PLS-SEM) انجام شد. نتایج تحلیل ساختاری نشان داد که برنامه ریزی استراتژیک تاثیر مثبت و معناداری بر شاخص های سازمانی دارد و همچنین شاخص های سازمانی به طور مثبت و معناداری بر عملکرد خدمات عمومی اثرگذار هستند. مهم تر از همه، فرضیه نقش میانجی شاخص های سازمانی در رابطه بین برنامه ریزی استراتژیک و عملکرد خدمات عمومی به طور کامل تایید شد. این یافته ها حاکی از آن است که اثربخشی برنامه ریزی استراتژیک در بهبود خدمات عمومی تا حد زیادی از طریق توانمندی ها و زیرساخت های سازمانی تحقق می یابد. بر این اساس توصیه می شود سازمان های خدمات عمومی به ویژه شهرداری ها در هنگام تدوین استراتژی ها توجه ویژه ای به تقویت ابعاد ساختاری، فرهنگی و منابع انسانی خود داشته باشند.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی استراتژیک ، لجستیک هوشمند ، لجستیک شهری ، عملکرد خدمات عمومی ، شاخص های سازمانی ، مدل معادلات ساختاری